احد بهجت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
موسیقیدان، نویسنده و استاد ایرانی جامعهشناسی. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و دانشسرای مقدماتی شهرش به تدریس در مدارس تبریز و همزمان تحصیل در رشتهی زبان انگلیسی دانشگاه همان شهر پرداخت. | موسیقیدان، نویسنده و استاد ایرانی جامعهشناسی. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و دانشسرای مقدماتی شهرش به تدریس در مدارس تبریز و همزمان تحصیل در رشتهی زبان انگلیسی دانشگاه همان شهر پرداخت. | ||
بهجت از سن ۲۳ سالگی ردیف، تصانیف، پیشدرآمدها، چهارمضرابها و رنگها را نزد [[ابوالحسن صبا]] فراگرفته و همزمان با تدریس موسیقی در [[هنرستان موسیقی ملی]]، به تحصیل جامعهشناسی در دانشگاه استانبول پرداخته است. او در سال ۱۳۵۴ پس از دریافت مدرک دکترای جامعهشناسی به ایران برگشت و به تدریس این رشته در [[دانشگاه تبریز]] پرداخت. بهجت ضمن پذیرفتن ریاست مرکز حفظ و اشاعهی موسیقی سنتی مرکز تبریز، به تشکیل ارکستری با همکاری اساتید آن شهر اقدام کرد. او در سال ۱۳۶۳ اولین آموزشگاه موسیقی را در تبریز (به نام فارابی) دایر کرد که در آن زمان به عنوان معتبرترین مرکز موسیقی شمالغرب کشور شناخته میشد. | بهجت از سن ۲۳ سالگی ردیف، تصانیف، پیشدرآمدها، چهارمضرابها و رنگها را نزد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] فراگرفته و همزمان با تدریس موسیقی در [[هنرستان موسیقی ملی]]، به تحصیل جامعهشناسی در دانشگاه استانبول پرداخته است. او در سال ۱۳۵۴ پس از دریافت مدرک دکترای جامعهشناسی به ایران برگشت و به تدریس این رشته در [[دانشگاه تبریز]] پرداخت. بهجت ضمن پذیرفتن ریاست مرکز حفظ و اشاعهی موسیقی سنتی مرکز تبریز، به تشکیل ارکستری با همکاری اساتید آن شهر اقدام کرد. او در سال ۱۳۶۳ اولین آموزشگاه موسیقی را در تبریز (به نام فارابی) دایر کرد که در آن زمان به عنوان معتبرترین مرکز موسیقی شمالغرب کشور شناخته میشد. | ||
بهجت جز تدریس موسیقی، چند کتاب نیز در زمینهی موسیقی تالیف کرده است که از آن جمله میتوان کتابهای ''ردیف [[میرزا عبدالله]] به روایت [[نورعلی | بهجت جز تدریس موسیقی، چند کتاب نیز در زمینهی موسیقی تالیف کرده است که از آن جمله میتوان کتابهای ''ردیف [[میرزا عبدالله فراهانی|میرزا عبدالله]] به روایت [[برومند، نورعلی (تهران ۱۲۸۴ـ۱۳۵۵ش)|نورعلی خان برومند]]، نغمهی ۱، نغمهی ۲ و 16 قطعه برای سنتور'' را نام برد. | ||