داوود جعفری امید: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
جعفری امید یک سال و نیم قبل از گرفتن دیپلم در اركستر سمفونیک هنرستان كه به رهبرى [[پرویز محمود]] برنامه اجرا مىكرد به نوازندگى مشغول مىشود. بعد از گرفتن دیپلم، ضمن خدمت سربازى، به علت تخصص در رشتۀ موسیقى، به فرماندهى موزیک تیپ رشت منسوب مىشود. پس از پایان خدمت سربازى، در سال 1333 به استخدام وزارت فرهنگ درمیآید و در هنرستان موسیقى ملى به تدریس ویولنسل میپردازد. او در همین دوره با [[ارکستر سمفونیک تهران|اركستر سمفونیک تهران]] (به رهبرى [[سنجری، حشمت (تهران ۱۲۹۶ـ همان جا ۱۳۷۳ش)|حشمت سنجرى]]) شروع به همکاری کرده است. در همین زمان در هنرستان عالى موسیقى پذیرفته میشود و همزمان به نوازندگی در اركسترهایى چون اركستر بزرگ و گلها در رادیو و همچنین اركسترهاى فرهنگ و هنر (اركسترهای صبا، [[رادمرد، حسن (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۵۷ش)|رادمرد]]، خادق میثاق و [[دهلوی، حسین | نوازنده و مدرس ایرانی [[ویولنسل]]. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به دبیرستان رازى رفت. از سال دوم دبیرستان (سال تحصیلی 1325- 1326) به [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقى ملی]] مىرود و در رشتۀ ویولنسل ثبت نام میکند. در هنرستان ویولنسل را زیر نظر میس خوتسیف، درس همنوازى را نزد [[سورن آراکلیان|سورن آراكلیان]] و پیانو را در كلاس استادان مختلف هنرستان فرامیگیرد. او در سال 1330 در این رشته فارغالتحصیل شده است. | ||
جعفری امید یک سال و نیم قبل از گرفتن دیپلم در اركستر سمفونیک هنرستان كه به رهبرى [[محمود، پرویز (تهران ۱۲۸۹ـ امریکا ۱۳۸۳ش)|پرویز محمود]] برنامه اجرا مىكرد به نوازندگى مشغول مىشود. بعد از گرفتن دیپلم، ضمن خدمت سربازى، به علت تخصص در رشتۀ موسیقى، به فرماندهى موزیک تیپ رشت منسوب مىشود. پس از پایان خدمت سربازى، در سال 1333 به استخدام وزارت فرهنگ درمیآید و در هنرستان موسیقى ملى به تدریس ویولنسل میپردازد. او در همین دوره با [[ارکستر سمفونیک تهران|اركستر سمفونیک تهران]] (به رهبرى [[سنجری، حشمت (تهران ۱۲۹۶ـ همان جا ۱۳۷۳ش)|حشمت سنجرى]]) شروع به همکاری کرده است. در همین زمان در هنرستان عالى موسیقى پذیرفته میشود و همزمان به نوازندگی در اركسترهایى چون اركستر بزرگ و گلها در رادیو و همچنین اركسترهاى فرهنگ و هنر (اركسترهای صبا، [[رادمرد، حسن (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۵۷ش)|رادمرد]]، خادق میثاق و [[دهلوی، حسین|حسین دهلوى]]) میپردازد. جعفرى امید در سال 1340 موفق به اخذ لیسانس ویولنسل شده است. او در سال 1346 با افتتاح [[تالار رودکی]] و اركستر اپرا دو سال به عنوان نوازنده در این گروه فعالیت کرده است. در سال 1356 به خاطر مشکلات فیزیکی از کار اجرا منع میشود و از همان سال تاکنون به تدریس سلفژ و تئورى به هنرجویان كر اركستر سمفونیک و مراکز دیگر اشتغال داشته است. | |||
از شاگردان او میتوان کسانی چون حمید كازرانى، محسن تویسركانى و مجید اسماعیلى را نام برد. ضمن اشاره به این که جعفری امید داوری مسابقات و جشنوارههای متعددی را به عهده داشته، در دومین آیین سال نوای موسیقی ایران (7 بهمن 1395) از مقام هنری او و پنج نفر دیگر از اساتید موسیقی تجلیل شده است. | از شاگردان او میتوان کسانی چون حمید كازرانى، محسن تویسركانى و مجید اسماعیلى را نام برد. ضمن اشاره به این که جعفری امید داوری مسابقات و جشنوارههای متعددی را به عهده داشته، در دومین آیین سال نوای موسیقی ایران (7 بهمن 1395) از مقام هنری او و پنج نفر دیگر از اساتید موسیقی تجلیل شده است. | ||