گلهای داوودی (فیلم سینمایی): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
گلهای داوودی Chrysanthemums (movie) | گلهای داوودی Chrysanthemums (movie) | ||
[[پرونده:2042166813-2.jpg|بندانگشتی|پوستر فیلم]] | [[پرونده:2042166813-2.jpg|بندانگشتی|پوستر فیلم]] | ||
دومین فیلم بلند [[صدرعاملی، رسول (اصفهان ۱۳۳۳ش)|رسول صدرعاملی]] در مقام کارگردان، تولید سال 1363ش. [[جیرانی، فریدون (کاشمر ۱۳۳۰ش)|فریدون جیرانی]] فیلمنامۀ ''گلهای داوودی'' را بر اساس طرحی از [[ربیحاوی، قاضی (آبادان ۱۳۳۵ش)|قاضی ربیحاوی]] نوشته است. فیلم در [[سومین دوره جشنواره فیلم فجر]] جوایز بهترین بازیگر نقش اول مرد ([[مشایخی، جمشید|جمشید مشایخی]])، بهترین بازیگر نقش اول زن ([[معصومی، پروانه | دومین فیلم بلند [[صدرعاملی، رسول (اصفهان ۱۳۳۳ش)|رسول صدرعاملی]] در مقام کارگردان، تولید سال 1363ش. [[جیرانی، فریدون (کاشمر ۱۳۳۰ش)|فریدون جیرانی]] فیلمنامۀ ''گلهای داوودی'' را بر اساس طرحی از [[ربیحاوی، قاضی (آبادان ۱۳۳۵ش)|قاضی ربیحاوی]] نوشته است. فیلم در [[سومین دوره جشنواره فیلم فجر]] جوایز بهترین بازیگر نقش اول مرد ([[مشایخی، جمشید|جمشید مشایخی]])، بهترین بازیگر نقش اول زن ([[معصومی، پروانه|پروانه معصومی]])، بهترین فیلمبرداری (فیروز ملکزاده)، بهترین تدوین ([[عباس گنجوی|عباس گنجوی]]/ برای فیلمهای ''[[تاتوره]] و گلهای داوودی'') و بهترین موسیقی متن ([[روشن روان، کامبیز|کامبیز روشنروان]]/ برای فیلمهای ''تاتوره و گلهای داوودی'') را از آن خود کرد. | ||
در فیلمهایی چون ''گلهای داوودی'' که براساس عناصر تثبیتشدۀ ملودرام ساخته شدهاند، کارگردان بهگونهای عمل میکند که بیننده را تمام و کمال تسلیم خود سازد. هر تصویر و هر شخصیت و هر حرفی خالی از هرگونه ابهام و پیچیدگی است. بیننده با ظواهر مواجه است، با دنیا و آدمهایی که در موقعیتهای مشخص و محدود قرار دارند. در آنها این موقعیت آدمهاست که تغییر میکند نه محیط آدمها، زیرا همهچیز ساکن است. آدمها هستند که باید موقعیت خود را عوض کنند، از سیاهی به سپیدی و از شر به خیر یا برعکس. | در فیلمهایی چون ''گلهای داوودی'' که براساس عناصر تثبیتشدۀ ملودرام ساخته شدهاند، کارگردان بهگونهای عمل میکند که بیننده را تمام و کمال تسلیم خود سازد. هر تصویر و هر شخصیت و هر حرفی خالی از هرگونه ابهام و پیچیدگی است. بیننده با ظواهر مواجه است، با دنیا و آدمهایی که در موقعیتهای مشخص و محدود قرار دارند. در آنها این موقعیت آدمهاست که تغییر میکند نه محیط آدمها، زیرا همهچیز ساکن است. آدمها هستند که باید موقعیت خود را عوض کنند، از سیاهی به سپیدی و از شر به خیر یا برعکس. | ||