بهرام سارنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

خواننده‌ی ایرانی موسیقی سنتی. از 10 سالگی با گوش دادن آواز خوانندگانی چون [[بنان، غلامحسین (انگرود ۱۲۹۰ـ تهران ۱۳۶۴ش)|غلامحسین بنان]]، [[قوامی، حسین (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۶۸ش)|حسین قوامی]]، [[ادیب خوانساری، اسماعیل (۱۲۸۰ـ تهران ۱۳۶۱ش)|ادیب خوانساری]]، [[دردشتی، یونس|یونس دردشتی]]، [[اقبال آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)|اقبال آذر]] و دیگران از طریق برنامه‌های رادیو، با دستگاه‌های موسیقی ایرانی آشنا شد. در ۱۳ سالگی به یادگیری ویولن پرداخت و همزمان مقـدمات تئوری موسیقی را نیز فراگرفت. در ۱۷ سالگی آوازش از رادیو تبریز پخش شد. او در همین دوره از دکتر [[احد بهجت]] و دکتر فراهی نیز آموزش گرفته و سـه دوره مقام نخست آواز را در مسابقات هنری آموزشگاه‌های آذربایجان شرقی به دست آورده است. پس از پایان تحصیلات دبیرستان و خدمت سربازی، در سال ۱۳۵۰ برای ادامه‌ی تحصیل به تهران رفت و همزمان در کلاس‌های شبانه‌ی [[هنرستان عالی موسیقی]]، ردیف‌های آواز را نزد [[کریمی، محمود (تهران ۱۳۰۶ـ همان جا ۱۳۶۳ش)|محمود کریمی]] و [[مهرتاش، اسماعیل ( تهران ۱۲۸۳ـ۱۳۵۹ش)|اسماعیل مهرتاش]] فراگرفت.