ارتوپتیک: تفاوت میان نسخه‌ها

دانش چشم‌پزشکی پس از پیشرفت، از سدۀ بیستم دارای انشعاب شد و چند رشتۀ علمی جدید پدید آمد. مری مدوکس<ref>Mary Maddox</ref> در اول سدۀ بیستم ارتوپتیک را به عنوان یک دانش مستقل چشمی معرفی کرد؛ و به عنوان پیشگام و اولین ارتوپتیست شناخته می‌شود. وی در دهۀ 1920م مطبی در لندن دایر کرد و به افراد دارای اختلالات چشمی و بینایی رسیدگی می‌کرد. با افزایش مراجعات، کلینیک ارتوپتیک را در 1928م در بیمارستان سلطنتی وست مینستر<ref>Riyal Westminster Hospital</ref> راه انداخت. روش او، جراحی و مشابه چشم‌پزشکان نبود. بلکه درصدد شناخت اختلالات، سپس درست‌سازی بینایی و سلامتی چشم با سامان‌دهی به حرکات چشم، ورزش و تمرین یا لنز و عینک بود. البته پیش از مدوکس، چشم‌پزشک فرانسوی، لویی امیل ژاوال<ref>Louis Emile Javal</ref> در سدۀ نوزدهم به هنگام درمان دوبینی از تمرین‌های عملی استفاده می‌کرد. اما مدوکس این شیوه را تکمیل و به عنوان یک رشتۀ علمی معرفی کرد. پس از مدوکس، کشورهای دیگر هم به ضرورت این رشته پی بردند. استرالیا در سال 1931م، کلینیک ارتوپتیک را در بیمارستان آلفرد<ref>Alfred Hospital</ref> (در ملبورن) تأسیس کرد. در ایران هم کلینیک‌های ارتوپتیک در بیمارستان نور تهران و بیمارستان چشم‌پزشکی بینا (تهران) تأسیس شدند. همچنین در شهرستان‌ها، مراکز چشم‌پزشکی به خدمات درمانی ارتوپتیک هم می‌پردازند. انجمن بین‌المللی ارتوپتیک<ref>International Orthoptic Association</ref> در 1967م توسط ارتوپتیست‌های بریتانیا بنیان‌گذاری شد. هم‌اکنون 20هزار عضو از بیست کشور دارد. یکی از اقدامات آن برگزاری کنگره بین‌المللی ارتوپتیک بوده است.

----