پرش به محتوا

هامسون، کنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲م)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg|thumb|هامْسون، کِنوت]]
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =کنوت هامسون
|عنوان =کنوت هامسون
خط ۳۰: خط ۲۷:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}
هامْسون، کِنوت (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲م)(Hamsun, Knut)<br /> [[File:41033500.jpg|thumb|هامْسون، کِنوت]]


(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰م)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴م) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷م). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰م جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶م به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵م)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹م) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲م) و ''پان'' (۱۸۹۴م)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳م) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.
(نام اصلی: کنوت پِدرسِن<ref>Knut Pedersen</ref>) رمان‌نویس نروژی. نخستین رمانش،''گرسنگی''<ref>''Sult/Hunger''</ref> (۱۸۹۰م)، عمدتاً شرح حال خود اوست که فقر شدیدی را در جوانی تجربه می‌کند. [[گلشیری، احمد|احمد گلشیری]] این اثر مهم را به فارسی ترجمه کرده است. برخی دیگر از کارهایش عبارت‌اند از ''پان''<ref>''Pan''</ref> (۱۸۹۴م) و ''رشد خاک''<ref>''Markens grode/The Growth of the Soil''</ref> (۱۹۱۷م). هامسون، در میان نویسندگان متعدد اروپایی و امریکایی، اولین کسی بود که کوشید «بُعد ناخودآگاه روح» را تصویر کند. در ۱۹۲۰م جایزۀ نوبل ادبیات به او تعلق گرفت. نفرتش از سرمایه‌داری موجب شد که هوادار نازیسم شود و در ۱۹۴۶م به جرم همکاری با نازی‌ها به پرداخت جریمه محکوم شد. هامسون از نویسندگان «واقعگرا»ی سرشناسی چون [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen </ref> و [[بیورنستیرنه بیورنسون]]<ref>Bjornstjerne Bjornson </ref> انتقاد ‌می‌کرد و عقیده داشت که رویکردی ذهنی و غیرعقلانی ماهیّت واقعی فرد را آشکار می‌کند. هامسون در لوم<ref>Lom </ref>، واقع در یوتونهِیم<ref>Jotunheim </ref> به دنیا‌ آمد. بعد از سال‌ها کار و تلاش برای زنده‌‌ماندن در نروژ و ایالات متحد امریکا با رمان ''گرسنگی'' و معرفی مفهوم تازه‌ای از ادبیات در جهانِ ادبی پرآوازه شد. حمایتش از حزب نازی، زمانی که کشورش در اشغال آلمان‌ بود (۱۹۴۰ـ۱۹۴۵م)، به انزجار مردم از او و در نتیجه تلخ شدن سال‌های پایانی عمرش منجر شد؛ هامسون این وضعیت را در زندگی‌نامۀ خودنوشتش با ‌نام ''بر گذرگاه‌های پُرعلف''<ref>''På gjengrodde stier/On Overgrown Paths''</ref> (۱۹۴۹م) شرح می‌دهد. او را نویسنده‌ای نابغه دانسته‌اند که نفوذی عمیق بر سنت مدرن اروپایی گذاشته است. نخستین رمان‌هایش، ''رازها (اسرار)''<ref>''Mysteries''</ref> (۱۸۹۲م) و ''پان'' (۱۸۹۴م)، تصویرهایی جذاب از مردی است که با خود و جهان سرِ جنگ دارد، و احساسِ عمیق او را به طبیعت ـ به‌ویژه طبیعت زادگاهش، نورلاند<ref>Nordland </ref> ـ نشان می‌دهد. امروزه ''رشد خاک'' در مقایسه با دیگر آثارش اهمیت کمتری دارد. در رمان‌های بعدی خود، که مهم‌ترینشان سه‌گانۀ ''اوگوست''<ref>''August''</ref> (۱۹۲۷ـ۱۹۳۳م) است، همان فرد سرگردان آثار اولیه‌اش را توصیف می‌کند که اکنون دیگر سالخورده و سرخورده است و عنصر انتقادی‌ـ‌اجتماعی قوی‌تری در آن‌ها دیده می‌شود.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۷۳۶

ویرایش