طالقانی، عبدالمجید (طالقان ۱۱۵۰ـ اصفهان ۱۱۸۵ق): تفاوت میان نسخه‌ها

طالقانی، عبدالمجید (طالقان ۱۱۵۰ـ اصفهان ۱۱۸۵ق)<br>

[[پرونده: 29005100-1.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-2.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-3.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-4.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-5.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-6.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100-7.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]][[پرونده: 29005100.jpg | بندانگشتی|نمونه‌اي از خوشنويسي عبدالمجيد طالقاني]]

{{جعبه زندگینامه

}}<p>خوشنویس و شاعر ایرانی. از خوشنویسان شاخص خط شکسته نستعلیق بود. اگرچه در طالقان به‌دنیا آمد، برای زندگی به اصفهان رفت. خوشنویسی را با خط نستعلیق آغاز کرد، اما پس از مدتی به شکسته نستعلیق روآورد و در این هنر استاد مسلّم شد. همچنان‌که کمال خط نستعلیق در میرعماد متجلی است، عبدالمجید نیز خط شکسته را به‌تکامل رساند. جلی را نیز، همچون کتابت خفی و غبار، استوار و شیرین می‌نوشت. شاعر نیز بود و در شعر «خموش» و «مجید» تخلص می‌کرد. همۀ آثار او مربوط به پانزده سال آخر عمرش، از ۱۱۷۰ تا ۱۱۸۵ق، است. علاوه‌بر شکسته نستعلیق، تعلیق، و نستعلیق را نیز به‌کمال می‌نوشت. محمدقاسم اصفهانی، ملقب به میرزاکوچک؛ فضل علی بیک دنبلی؛ و خواجه ابوالحسن فسایی از شاگردان اویند. از گران‌بهاترین آثار او، به‌جز قطعات و مرقعات، نسخۀ ''کلیات سعدی'' است، که اکنون در کتابخانۀ موزۀ گلستان نگهداری می‌شود.</p>