پرش به محتوا

طالقانی، عبدالمجید (طالقان ۱۱۵۰ـ اصفهان ۱۱۸۵ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
 
{{جعبه زندگینامه
طالقانی، عبدالمجید (طالقان ۱۱۵۰ـ اصفهان ۱۱۸۵ق)<br>[[پرونده: 29005100-3.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-4.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-5.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-6.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]]{{جعبه زندگینامه
|عنوان = عبدالمجید طالقانی
|عنوان = عبدالمجید طالقانی
|نام =
|نام =
خط ۲۷: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}<p>خوشنویس و شاعر ایرانی. از خوشنویسان شاخص [[شکسته نستعلیق، خط|خط شکسته نستعلیق]] بود. اگرچه در [[طالقان، شهر|طالقان]] به‌دنیا آمد، برای زندگی به [[اصفهان، شهر|اصفهان]] رفت. خوشنویسی را با [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] آغاز کرد، اما پس از مدتی به شکسته نستعلیق روآورد و در این هنر استاد مسلّم شد. همچنان‌که کمال خط نستعلیق در [[میرعماد]] متجلی است، عبدالمجید نیز خط شکسته را به‌تکامل رساند. جلی را نیز، همچون کتابت خفی و غبار، استوار و شیرین می‌نوشت. شاعر نیز بود و در شعر «خموش» و «مجید» تخلص می‌کرد. همۀ آثار او مربوط به پانزده سال آخر عمرش، از ۱۱۷۰ تا ۱۱۸۵ق، است. علاوه‌بر شکسته نستعلیق، تعلیق، و نستعلیق را نیز به‌کمال می‌نوشت. محمدقاسم اصفهانی، ملقب به میرزاکوچک؛ فضل علی بیک دنبلی؛ و خواجه ابوالحسن فسایی از شاگردان اویند. از گران‌بهاترین آثار او، به‌جز قطعات و مرقعات، نسخۀ ''کلیات سعدی'' است، که اکنون در کتابخانۀ موزۀ گلستان نگهداری می‌شود.</p>
}}
طالقانی، عبدالمجید (طالقان ۱۱۵۰ـ اصفهان ۱۱۸۵ق)<br>[[پرونده: 29005100-3.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-4.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-5.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]][[پرونده: 29005100-6.jpg | بندانگشتی|نمونه‌ای از خوشنویسی عبدالمجید طالقانی]]<p>خوشنویس و شاعر ایرانی. از خوشنویسان شاخص [[شکسته نستعلیق، خط|خط شکسته نستعلیق]] بود. اگرچه در [[طالقان، شهر|طالقان]] به‌دنیا آمد، برای زندگی به [[اصفهان، شهر|اصفهان]] رفت. خوشنویسی را با [[نستعلیق، خط|خط نستعلیق]] آغاز کرد، اما پس از مدتی به شکسته نستعلیق روآورد و در این هنر استاد مسلّم شد. همچنان‌که کمال خط نستعلیق در [[میرعماد]] متجلی است، عبدالمجید نیز خط شکسته را به‌تکامل رساند. جلی را نیز، همچون کتابت خفی و غبار، استوار و شیرین می‌نوشت. شاعر نیز بود و در شعر «خموش» و «مجید» تخلص می‌کرد. همۀ آثار او مربوط به پانزده سال آخر عمرش، از ۱۱۷۰ تا ۱۱۸۵ق، است. علاوه‌بر شکسته نستعلیق، تعلیق، و نستعلیق را نیز به‌کمال می‌نوشت. محمدقاسم اصفهانی، ملقب به میرزاکوچک؛ فضل علی بیک دنبلی؛ و خواجه ابوالحسن فسایی از شاگردان اویند. از گران‌بهاترین آثار او، به‌جز قطعات و مرقعات، نسخۀ ''کلیات سعدی'' است، که اکنون در کتابخانۀ موزۀ گلستان نگهداری می‌شود.</p>
<br><!--29005100-->
<br><!--29005100-->
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات فارسی]]
سرویراستار
۵۵٬۷۹۹

ویرایش