مشایخی، علیرضا: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>آهنگ‌ساز ایرانی. در آغاز نزد [[مفخم پایان، لطف الله|لطف‌الله مفخم پایان]]، نوازندۀ [[ویولن]] ایرانی، افلیا کمباجیان، نوازندۀ [[پیانو]]، و [[ناصحی، حسین (تهران ۱۳۰۴ـ همان جا ۱۳۵۶ش)|حسین ناصحی]] به فراگیری آهنگ‌سازی پرداخت. در ۱۳۳۷ش راهی [[اتریش]] شد و در آکادمی موسیقی وین نزد هانس یلینگ و کارل شیسکه در این رشته ادامه تحصیل داد. پس از پایان تحصیل و در سال‌های اقامتش در ایران، در سال‌های پیش از انقلاب، بخشی از آثار او را [[ارکستر سمفونیک تهران]] به رهبری [[مشکات، فرهاد (۱۳۱۶ش)|فرهاد مشکات]] اجرا کرد. مشایخی از تأثیرگذارترین آهنگ‌سازان در زمینۀ شناساندن موسیقی مدرن به جامعه موسیقی ایرانی است. او در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدتی در [[نیویورک]] به‌سر برد و پس از بازگشت، فعالانه ایده‌های خود را در این زمینه پی گرفت؛ و «ارکستر موسیقی نو» در تهران (۱۳۷۴ش) را نیز در همین راستا تأسیس کرد. مشایخی در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران]]، نیز تدریس می‌کند. یک لوح فشرده از آثار او نیز به رهبری [[صهبایی، منوچهر (تهران ۱۳۲۷ش)|منوچهر صهبایی]] در اروپا ضبط و منتشر شده است. ازجمله آثار اوست: آلبوم‌های ''شرق و غرب''، ''لحظه‌ها''، و نیز ''کنسرتو برای اُبوآ و ارکستر زهی''، ''شور'' برای ارکستر بزرگ، ''تناقضات'' برای ارکستر زهی، ''و در این بداهه'' برای ویولن‌سل و ارکستر؛ همچنین کتاب‌های ''لحظه‌ها''، ''آموزش سلفژ''، و ''همۀ آن سال‌های بی‌خاطره''.</p>