حسین بیگلری پور: تفاوت میان نسخه‌ها

}}حسین بیگلرى‏‌پور (؟ - تهران 1356ش)

موسیقی‌دان ایرانی و رهبر ارکستر. از ده سالگى شروع به نواختن ویولن کرد و پس از چند سال وارد [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالى موسیقى]] شد. در آنجا زیر نظر نوازندگان ورزیده‌ی خارجى به خصوص استادان چک‌‏اسلواکى پروش یافت.  

بیگلری‌پور پس از اتمام دوره‌ی تحصیلى، وارد [[ارکستر سمفونیک تهران]] (که رهبرى آن با [[غلامحسین مین باشیان|غلامحسین مین‏‌باشیان]] بود) شد. او بعدها به عنوان استاد ویولن، در هنرستان عالى موسیقى مشغول آموزش هنرجویان ایرانى و پس از مدتی هم به سمت ناظم هنرستان انتخاب شد. بیگلری‌پور مدتی هم رهبر ارکستر صبا بوده و خودش هم به‏ عنوان نوازنده‌ی اول ویولن این ارکستر فعالیت مى‏‌کرده است. چند سال بعد به هنرستان دختران منتقل شد و مدیریت و ارکستر دختران را به عهده گرفت. او در این دوره علاوه بر تربیت تعداد قابل توجهی شاگردان شاخص، قطعاتى را هم براى ارکستر بزرگ ساخت و همچنین ردیف‏‌هاى موسیقى را به صورت کتاب درآورد.  

بیگلرى‌‏پور از معلمین بزرگ سرود و موسیقى کشور بود که همزمان با معلمین دیگری چون [[منصوری، ابراهیم (۱۲۷۸ـ۱۳۴۸ش)|ابراهیم‏ منصورى]]، [[فروتن راد، احمد (تهران ۱۲۸۹ـ۱۳۵۱ش)|احمد فروتن راد]]، غلامحسین ظهیرالدینى، [[مفتاح، مهدی (تهران ۱۲۸۸ـ همان جا ۱۳۷۵ش)|مهدى مفتاح]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفى]]، [[ملاح، حسینعلی (همدان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۷۱ش)|حسینعلى ملاح]]، برادران نورین (جعفر و باقر)، نصرت‏‌الله سپهرى، [[محسنی، اکبر (۱۲۹۱ش ـ ۱۳۷۳ش)|اکبر محسنى]]، جهانگیرى و مهتدى در مدارس تدریس مى‏‌کرد. برای همین از  او بیش‌تر به عنوان معلم و مدرس موسیقی که شاگردان برجسته‌ای را تربیت کرده یاد می‌کنند.