کیخسرو پورناظری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
پدرش، حاجیخان، از شاگردان [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] و [[درویش خان|درویشخان]] و مادرش، پورانداخت سرحددار، مؤسس نخستین دبیرستان ملی دختران و اولین زن دیپلمه در کرمانشاه بود. کیخسرو از خردسالی تحت آموزش پدر ضمن یادگیری نواختن تار، کتابهای [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقی]]، آثار وزیری و [[ردیف (موسیقی)|ردیف]] موسیقی سنتی ایران را هم خواند و فراگرفت. پس از اتمام دورۀ متوسطه، در رشتۀ مهندسی راه و ساختمان به تحصیل پرداخت، ولی با رها کردن آن در سال سوم، به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و به تحصیل در رشتۀ موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۵۱ به عنوان کارشناس موسیقی در وزارت فرهنگ و هنر وقت به گردآوری و بازسازی نغمههای موسیقی کردی و سنتی پرداخت و سرپرستی ارکستر کردی و سنتی آن مرکز را هم تا سال ۱۳۵۷ به عهده گرفت. در همین دوره با تمرکز بر روی موسیقی خانقاهی و محلی کردها نواختن ساز تنبور را هم فراگرفت و همچنان که ذکر شد در سال 1359 گروه تنبور شمس را تشکیل داد. | پدرش، حاجیخان، از شاگردان [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] و [[درویش خان|درویشخان]] و مادرش، پورانداخت سرحددار، مؤسس نخستین دبیرستان ملی دختران و اولین زن دیپلمه در کرمانشاه بود. کیخسرو از خردسالی تحت آموزش پدر ضمن یادگیری نواختن تار، کتابهای [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقی]]، آثار وزیری و [[ردیف (موسیقی)|ردیف]] موسیقی سنتی ایران را هم خواند و فراگرفت. پس از اتمام دورۀ متوسطه، در رشتۀ مهندسی راه و ساختمان به تحصیل پرداخت، ولی با رها کردن آن در سال سوم، به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و به تحصیل در رشتۀ موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۵۱ به عنوان کارشناس موسیقی در وزارت فرهنگ و هنر وقت به گردآوری و بازسازی نغمههای موسیقی کردی و سنتی پرداخت و سرپرستی ارکستر کردی و سنتی آن مرکز را هم تا سال ۱۳۵۷ به عهده گرفت. در همین دوره با تمرکز بر روی موسیقی خانقاهی و محلی کردها نواختن ساز تنبور را هم فراگرفت و همچنان که ذکر شد در سال 1359 گروه تنبور شمس را تشکیل داد. | ||
پورناظری پس از تشکیل گروه تنبور شمس که در اوائل برخی نوازندگان برجستۀ موسیقی خانقاهی، چون [[عالی نژاد، خلیل (کرمانشاه ۱۳۳۶ـ گوتبورگ ۱۳۸۰ش)|خلیل عالینژاد]] و [[علی اکبر مرادی|علیاکبر مرادی]]، هم با او همراهی کردند و بعدتر، طی دهۀ 1360 و نیمۀ اول دهۀ بعد، با همکاری و همراهی خوانندگانی چون جلالالدین محمدیان و خاصه [[ناظری، شهرام | پورناظری پس از تشکیل گروه تنبور شمس که در اوائل برخی نوازندگان برجستۀ موسیقی خانقاهی، چون [[عالی نژاد، خلیل (کرمانشاه ۱۳۳۶ـ گوتبورگ ۱۳۸۰ش)|خلیل عالینژاد]] و [[علی اکبر مرادی|علیاکبر مرادی]]، هم با او همراهی کردند و بعدتر، طی دهۀ 1360 و نیمۀ اول دهۀ بعد، با همکاری و همراهی خوانندگانی چون جلالالدین محمدیان و خاصه [[ناظری، شهرام|شهرام ناظری]] با گروهش، چندین کنسرت برگزار کرد. حاصل همکاری شهرام ناظری با آنها سه آلبوم موسیقی بود. از این میان، به صورت چشمگیری، تعدادی از آهنگهای آلبوم ''مهتاب رو'' که بر روی شعرهای [[مولانا]] ساخته شدهاند، پس از انتشار مقبولیت زیادی پیدا کردند. پورناظری از اواسط دهۀ 1370 تا پیش از میانۀ دهۀ بعد با همکاری دو فرزندش، سهراب و تهمورث، کنسرتهای پرشماری را در ایران و نقاط مختلف جهان برگزار کرده است. همچنین گروه تنبور شمس (به سرپرستی او) طی نیمۀ دوم دهۀ 1390 ضمن همکاری با [[همایون شجریان]] چندین کنسرت در ایران و خارج از کشور برگزار کرده است. در این کنسرتهای اخیر جز همراهی سهراب و تهمورث پورناظری، نوازندگان کمی همایون شجریان را همراهی کردهاند. کیخسرو پورناظری هماکنون مدیریت «آکادمی موسیقی پورناظری» را در تهران برعهده دارد و عمدۀ فعالیت وی بر روی آموزش تار و تنبور متمرکز است. | ||