Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۳۶
ویرایش
سیمون آیوازیان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
آیوازیان پس از اخذ مدرک فوق لیسانس از سال 1351 تا 1355 به عنوان سرپرست کارگاه و طراح پروژهها در دفتر «مشاورین معماری و طرح مجتمعهای آموزشی و فرهنگی» به فعالیتهای اجرایی پرداخت. پس از فاصلهای نزدیک به 15 سال، طی سالهای 1369 و 1370 بر طرحریزی و اجرای بخشی از پروژۀ دیزنیلند<ref>Disneyland Paris</ref> اروپا، در [[پاریس، شهر|پاریس]] نظارت کرد. سال 1370 به عضویت هیأت مؤسس «مهندسان مشاور ایران هشت بهشت تهران» درآمد، اما سه سال بعد از آن کار نیز استعفا داد و به صورت تماموقت به کارهای آموزشی و پژوهشی و هنری مشغول شد. وی در کنار معماری کار نقاشی نیز انجام داده و در نمایشگاههای انفرادی و گروهی چندی تابلوهای آبرنگش را به نمایش عموم گذاشته است؛ از جمله در موزۀ رضا عباسی (1358 و 1359)، گالری سولیوان تهران (1360)، گالری ذن تهران (1361 و 1362)، مرکز فرهنگی خاور نزدیک (پاریس- 1363)، گالری کلاسیک تهران (1371)، گالری سیحون (گروهی- 1363)، [[فرهنگسرای نیاوران]] (گروهی- 1371) و.... آیوازیان فراگیری عکاسی را نیز پیش از ورود به دانشگاه به صورت خودآموز آغاز کرد و بعد به صورت حرفهای بدان پرداخت. وی در سفرهای متعددی که به نقاط مختلف ایران کرده، عکسهای زیادی از معماری بومی و سنتی ایران برداشته است که تعدادی از آنها در کتابها و مجلات تخصصی چاپ شدهاند. وی سال 1353 در آزمون عکاسی وزارت فرهنگ و هنر (با عنوان آثار و ابنیه و مناظر ایران) جایزۀ اول بهترین عکس معماری را از آن خود کرد. سال 1372- 1374 مدرس رشتۀ عکاسی [[دانشگاه الزهرا]] بود. سال 1377 نمایشگاهی اختصاصی از آثار عکاسیاش (با عنوان آن سوی خشت و گل) در نگارخانۀ تهران برگزار گردید. | آیوازیان پس از اخذ مدرک فوق لیسانس از سال 1351 تا 1355 به عنوان سرپرست کارگاه و طراح پروژهها در دفتر «مشاورین معماری و طرح مجتمعهای آموزشی و فرهنگی» به فعالیتهای اجرایی پرداخت. پس از فاصلهای نزدیک به 15 سال، طی سالهای 1369 و 1370 بر طرحریزی و اجرای بخشی از پروژۀ دیزنیلند<ref>Disneyland Paris</ref> اروپا، در [[پاریس، شهر|پاریس]] نظارت کرد. سال 1370 به عضویت هیأت مؤسس «مهندسان مشاور ایران هشت بهشت تهران» درآمد، اما سه سال بعد از آن کار نیز استعفا داد و به صورت تماموقت به کارهای آموزشی و پژوهشی و هنری مشغول شد. وی در کنار معماری کار نقاشی نیز انجام داده و در نمایشگاههای انفرادی و گروهی چندی تابلوهای آبرنگش را به نمایش عموم گذاشته است؛ از جمله در موزۀ رضا عباسی (1358 و 1359)، گالری سولیوان تهران (1360)، گالری ذن تهران (1361 و 1362)، مرکز فرهنگی خاور نزدیک (پاریس- 1363)، گالری کلاسیک تهران (1371)، گالری سیحون (گروهی- 1363)، [[فرهنگسرای نیاوران]] (گروهی- 1371) و.... آیوازیان فراگیری عکاسی را نیز پیش از ورود به دانشگاه به صورت خودآموز آغاز کرد و بعد به صورت حرفهای بدان پرداخت. وی در سفرهای متعددی که به نقاط مختلف ایران کرده، عکسهای زیادی از معماری بومی و سنتی ایران برداشته است که تعدادی از آنها در کتابها و مجلات تخصصی چاپ شدهاند. وی سال 1353 در آزمون عکاسی وزارت فرهنگ و هنر (با عنوان آثار و ابنیه و مناظر ایران) جایزۀ اول بهترین عکس معماری را از آن خود کرد. سال 1372- 1374 مدرس رشتۀ عکاسی [[دانشگاه الزهرا]] بود. سال 1377 نمایشگاهی اختصاصی از آثار عکاسیاش (با عنوان آن سوی خشت و گل) در نگارخانۀ تهران برگزار گردید. | ||
آیوازیان از سن 12سالگی به صورت خودآموز به فراگیری تئوری موسیقی و نواختن [[گیتار]] کلاسیک پرداخت. از سال 1346 تا 1351 در مرکز فرهنگی فعالیتهای فوق برنامۀ دانشگاه تهران، نوازندگی کلاسیک را تدریس کرد. وی چند کنسرت نیز در تالار دانشکدۀ هنرهای زیبا برگزار کرده است که رسیتال گیتار کلاسیک (1345ش) و دوئت گیتار و ویولن در بزرگداشت [[پاگانینی ، نیکولو (۱۷۸۲ـ۱۸۴۰)|پاگنینی]] (1347) از جملۀ آنهاست. آیوازیان موسیقی [[فلامنکو]] را از استادی اسپانیایی به نام خوان آلبا<ref>Juan Alba</ref> به مدت سه ماه (تابستان 1347) در تهران آموزش دید. موسیقی کلاسیک را نزد دو موسیقیدان به نامهای آلریو دیاز<ref>Alirio Diaz</ref> ونزوئلایی و جولیان بایزنتین<ref>Julian Byzentin</ref> به ترتیب در بهار 1355 به مدت 10 روز در تهران و دوهفته در لندن کار کرد. همچنین مدت 6 ماه نیز در تهران از تعلیمات [[دورینگ، ژان | آیوازیان از سن 12سالگی به صورت خودآموز به فراگیری تئوری موسیقی و نواختن [[گیتار]] کلاسیک پرداخت. از سال 1346 تا 1351 در مرکز فرهنگی فعالیتهای فوق برنامۀ دانشگاه تهران، نوازندگی کلاسیک را تدریس کرد. وی چند کنسرت نیز در تالار دانشکدۀ هنرهای زیبا برگزار کرده است که رسیتال گیتار کلاسیک (1345ش) و دوئت گیتار و ویولن در بزرگداشت [[پاگانینی ، نیکولو (۱۷۸۲ـ۱۸۴۰)|پاگنینی]] (1347) از جملۀ آنهاست. آیوازیان موسیقی [[فلامنکو]] را از استادی اسپانیایی به نام خوان آلبا<ref>Juan Alba</ref> به مدت سه ماه (تابستان 1347) در تهران آموزش دید. موسیقی کلاسیک را نزد دو موسیقیدان به نامهای آلریو دیاز<ref>Alirio Diaz</ref> ونزوئلایی و جولیان بایزنتین<ref>Julian Byzentin</ref> به ترتیب در بهار 1355 به مدت 10 روز در تهران و دوهفته در لندن کار کرد. همچنین مدت 6 ماه نیز در تهران از تعلیمات [[دورینگ، ژان|ژان دورینگ]]<ref>Jezn During</ref> بهره گرفت (1356ش). آیوازیان در سالهای 1372 و 1373 دو کنسرت آموزش گیتار کلاسیک و [[فلامنکو]] در [[تالار رودکی]] برگزار کرده است. وی در سالهای پس از انقلاب علاوه بر تدریس معماری، مدتی نیز رشتۀ موسیقی کلاسیک را در دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و [[هنرستان عالی موسیقی|هنرستان عالی موسیقی تهران]] تدریس کرده است و از سال 1373 نیز در دانشگاه آزاد موسیقی را تدریس کرده است. | ||
آیوازیان در بیست و یکمین دورۀ جشنوارۀ بینالمللی موسیقی فجر (1384) مورد تقدیر قرار گرفته است و در تاریخ ۲ خرداد ۱۴۰۰، لوح درجۀ یک هنری (معادل دکتری) از طرف شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران به او اعطا شد. | آیوازیان در بیست و یکمین دورۀ جشنوارۀ بینالمللی موسیقی فجر (1384) مورد تقدیر قرار گرفته است و در تاریخ ۲ خرداد ۱۴۰۰، لوح درجۀ یک هنری (معادل دکتری) از طرف شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران به او اعطا شد. | ||