پرش به محتوا

خرمشاهی، بهاءالدین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}خرّمشاهی، بهاءالدین (قزوین ۱۳۲۴ـ ‌ )<br/> [[File:19045600.jpg|thumb|خرّمشاهي، بهاءالدين]] نویسنده، مترجم، قرآن‌پژوه، و حافظ‌پژوه ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر زادگاهش به پایان رساند و وارد دانشکدۀ پزشکی شد، اما پس از مدتی تغییررشته داد و به تحصیل در رشته زبان و ادبیات فارسی پرداخت. در ۱۳۴۷ از دانشگاه تهران لیسانس ادبیات فارسی و در ۱۳۵۲ دانشنامۀ فوق‌لیسانس کتابداری گرفت و در مرکز خدمات کتابداری ایران به‌کار پرداخت. در ۱۳۶۳ به انجمن فلسفه و حکمت وابسته به مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی منتقل شد و به‌کار تألیف و تحقیق و ترجمه و تدوین و نشر مجله ''فرهنگ'' پرداخت و در ۱۳۷۹ بازنشسته شد. در ۱۳۶۱ همراه با احمد صدر حاج سید جوادی و کامران فانی بنیاد ''دایرة‌المعارف تشیع&nbsp;''را تأسیس کرد و در ۱۳۶۹ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. دوازده کتاب در زمینۀ قرآن دارد که اصلی‌ترین آن‌ها ترجمه قرآن کریم با حواشی و توضیحات مفصل است. دانشنامۀ ''قرآن‌پژوهی'' نیز زیر نظر و به همت او منتشر شده است. درباره حافظ پانزده کتاب تألیف کرده که نخستین آن‌ها ''ذهن و زبان حافظ'' (۱۳۶۳) و مهم‌ترین آن‌ها ''حافظ‌نامه'' (۱۳۶۷) است که شرح مبسوط ابیات دیوان حافظ و مفاهیم کلیدی آن است. شهرداری شیراز در ۱۳۷۹ نظر به خدمات و آثار حافظ‌پژوهی او، وی را به‌عنوان نخستین شهروند افتخاری شیراز برگزید. خرمشاهی بیش از ۱۰۰۰ مقاله تألیف کرده که تاکنون در سیزده مجموعه منتشر شده است و نخستين آن‌ها ''سیر بی‌سلوک'' است. هجده کتاب نیز در حوزه‌های مختلف از جمله ادبیات، دین و فلسفه ترجمه کرده است. در میان آن‌ها از ''عرفان و فلسفه'' (اثر والتر استیس)، ''علم و دین'' (اثر ایان باربور)، ''درد جاودانگی'' (اثر اونامونو) می‌توان نام برد. چند متن ادبی قدیم را هم تصحیح کرده است که ''کلیات سعدی''، ''دیوان حافظ''، و ''شرح عرفانی بر دیوان حافظ'' از آن جمله‌اند. زندگی‌نامۀ خودنوشت او به‌نام ''فرار از فلسفه'' در ۱۳۷۷ منتشر شده است.<br/> <!--19045600-->
}}خرّمشاهی، بهاءالدین (قزوین ۱۳۲۴ـ ‌ )<br/> [[File:19045600.jpg|thumb|بهاءالدین خرمشاهی]] نویسنده، مترجم، قرآن‌پژوه، و حافظ‌پژوه ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر زادگاهش به پایان رساند و وارد دانشکدۀ پزشکی شد، اما پس از مدتی تغییررشته داد و به تحصیل در رشته زبان و ادبیات فارسی پرداخت. در ۱۳۴۷ از دانشگاه تهران لیسانس ادبیات فارسی و در ۱۳۵۲ دانشنامۀ فوق‌لیسانس کتابداری گرفت و در مرکز خدمات کتابداری ایران به‌کار پرداخت. در ۱۳۶۳ به انجمن فلسفه و حکمت وابسته به مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی منتقل شد و به‌کار تألیف و تحقیق و ترجمه و تدوین و نشر مجله ''فرهنگ'' پرداخت و در ۱۳۷۹ بازنشسته شد. در ۱۳۶۱ همراه با احمد صدر حاج سید جوادی و کامران فانی بنیاد ''دایرة‌المعارف تشیع&nbsp;''را تأسیس کرد و در ۱۳۶۹ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. دوازده کتاب در زمینۀ قرآن دارد که اصلی‌ترین آن‌ها ترجمه قرآن کریم با حواشی و توضیحات مفصل است. دانشنامۀ ''قرآن‌پژوهی'' نیز زیر نظر و به همت او منتشر شده است. درباره حافظ پانزده کتاب تألیف کرده که نخستین آن‌ها ''ذهن و زبان حافظ'' (۱۳۶۳) و مهم‌ترین آن‌ها ''حافظ‌نامه'' (۱۳۶۷) است که شرح مبسوط ابیات دیوان حافظ و مفاهیم کلیدی آن است. شهرداری شیراز در ۱۳۷۹ نظر به خدمات و آثار حافظ‌پژوهی او، وی را به‌عنوان نخستین شهروند افتخاری شیراز برگزید. خرمشاهی بیش از ۱۰۰۰ مقاله تألیف کرده که تاکنون در سیزده مجموعه منتشر شده است و نخستين آن‌ها ''سیر بی‌سلوک'' است. هجده کتاب نیز در حوزه‌های مختلف از جمله ادبیات، دین و فلسفه ترجمه کرده است. در میان آن‌ها از ''عرفان و فلسفه'' (اثر والتر استیس)، ''علم و دین'' (اثر ایان باربور)، ''درد جاودانگی'' (اثر اونامونو) می‌توان نام برد. چند متن ادبی قدیم را هم تصحیح کرده است که ''کلیات سعدی''، ''دیوان حافظ''، و ''شرح عرفانی بر دیوان حافظ'' از آن جمله‌اند. زندگی‌نامۀ خودنوشت او به‌نام ''فرار از فلسفه'' در ۱۳۷۷ منتشر شده است.<br/> <!--19045600-->


[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]] [[Category:دین اسلام]] [[Category:علوم قرآنی]] [[Category:زبان شناسی و ترجمه]] [[Category:مترجمان]]
[[Category:ادبیات فارسی]] [[Category:ادبیات معاصر - اشخاص]] [[Category:دین اسلام]] [[Category:علوم قرآنی]] [[Category:زبان شناسی و ترجمه]] [[Category:مترجمان]]
۴۷٬۸۴۷

ویرایش