Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۹٬۱۱۵
ویرایش
مجتبایی، فتح الله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ مجتبایی، فتح الله (فراهان ۱۳۰۶ش) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به مجتبایی، فتح الله منتقل کرد) |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده: 38141000.jpg | بندانگشتی|مُجتبايي، فتحالله]] | }}[[پرونده: 38141000.jpg | بندانگشتی|مُجتبايي، فتحالله]] | ||
مجتبایی، فتحالله (فراهان ۱۳۰۶ش - )<br> | |||
مؤلف، پژوهشگر، مترجم، و استاد دانشگاه و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی. خواندن و نوشتن فارسی و قرائت قرآن را در خانه، نزد مادر و برخی از علوم قدیم چون حساب و سیاق، صرف و نحو عربی و بدیع و عروض را در فراهان آموخت. دورۀ دبیرستان را در اراک گذراند و برای ادامۀ تحصیل به تهران رفت و در مدرسۀ دارالفنون ثبت نام کرد. در دانشسرای عالی به تحصیل زبان وادبیات انگلیسی مشغول شد. در ۱۳۳۷ در تألیف ''دایرةالمعارف فارسی'' مصاحب همکاری داشت. در ۱۳۳۸ به امریکا رفت و در ۱۹۶۷ از مرکز تحقیقات در ادیان جهان در دانشگاه هاروارد فوق لیسانس گرفت. در ۱۳۵۳ به اخذ دکتری از دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران موفق شد. در ۱۳۵۶ در دانشگاه هاروارد دوره دکتری را به پایان رساند و چند سال در مراکز دانشگاهی ایران به تدریس پرداخت. از ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۵ معاون رایزنی فرهنگی ایران در پاکستان و رئیس خانه فرهنگی ایران در لاهور بود. از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶ رایزن فرهنگی ایران در هند بود. از ۱۳۷۵ تاکنون عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو هیئت علمی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی است. کتاب نحو هندی و نحو عربی (۱۳۸۳) او در ۱۳۸۴ از کتابهای برگزیدۀ سال شد. ۲۰۰ مقاله به زبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسه تألیف کرده است. تألیفات و تصحیحات او عبارتاند از: ''شهر زیبای افلاطون و شاهی آرمانی در ایران باستان''؛ ''لغت فرس''؛ ''طوطینامه''؛ ''روضةالعقول''؛ و ''رای و برهمن''. از ترجمههای اوست: ''تاریخ ادبی ایران''، براون، جلد دو؛ ''چیترا و گزیده اشعار تاگور''؛ ''هنر شاعری''، اثر ارسطو؛ ''تاریخ تمدن'' ویل دورانت، جلد ''یونان باستان''. | مؤلف، پژوهشگر، مترجم، و استاد دانشگاه و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی. خواندن و نوشتن فارسی و قرائت قرآن را در خانه، نزد مادر و برخی از علوم قدیم چون حساب و سیاق، صرف و نحو عربی و بدیع و عروض را در فراهان آموخت. دورۀ دبیرستان را در اراک گذراند و برای ادامۀ تحصیل به تهران رفت و در مدرسۀ دارالفنون ثبت نام کرد. در دانشسرای عالی به تحصیل زبان وادبیات انگلیسی مشغول شد. در ۱۳۳۷ در تألیف ''دایرةالمعارف فارسی'' مصاحب همکاری داشت. در ۱۳۳۸ به امریکا رفت و در ۱۹۶۷ از مرکز تحقیقات در ادیان جهان در دانشگاه هاروارد فوق لیسانس گرفت. در ۱۳۵۳ به اخذ دکتری از دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران موفق شد. در ۱۳۵۶ در دانشگاه هاروارد دوره دکتری را به پایان رساند و چند سال در مراکز دانشگاهی ایران به تدریس پرداخت. از ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۵ معاون رایزنی فرهنگی ایران در پاکستان و رئیس خانه فرهنگی ایران در لاهور بود. از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶ رایزن فرهنگی ایران در هند بود. از ۱۳۷۵ تاکنون عضو پیوستۀ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو هیئت علمی دایرةالمعارف بزرگ اسلامی است. کتاب نحو هندی و نحو عربی (۱۳۸۳) او در ۱۳۸۴ از کتابهای برگزیدۀ سال شد. ۲۰۰ مقاله به زبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسه تألیف کرده است. تألیفات و تصحیحات او عبارتاند از: ''شهر زیبای افلاطون و شاهی آرمانی در ایران باستان''؛ ''لغت فرس''؛ ''طوطینامه''؛ ''روضةالعقول''؛ و ''رای و برهمن''. از ترجمههای اوست: ''تاریخ ادبی ایران''، براون، جلد دو؛ ''چیترا و گزیده اشعار تاگور''؛ ''هنر شاعری''، اثر ارسطو؛ ''تاریخ تمدن'' ویل دورانت، جلد ''یونان باستان''. | ||