هیویش، آنتونی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه

|تاریخ مرگ=کمبریج ۲۰۲۱م

|تحصیلات و محل تحصیل=کینگز کالج تانتون و کیمبریج

|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک (۱۹۷۴م)

|فعالیت های مهم =

}}[[File:41197100.jpg|thumb|هیویش، آنتونی]]

 

رادیواخترشناس<ref>radio astronomer</ref> انگلیسی. با مارتین رایل<ref>Martin Ryle</ref>، به سبب فعالیت در زمینۀ گسترش اخترشناسی رادیویی<ref>radioastronomy </ref>، به‌خصوص فن ترکیب دهانه‌ها<ref>aperture synthesis</ref>، و کشف تپ‌اخترها<ref>pulsars </ref> یا ستاره‌های نوترونیِ<ref>neutron stars</ref> سریعاً چرخان، که گسیلندۀ تپ‌های انرژی<ref>pulses of energy</ref>اند، برندۀ جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۷۴م شد. هنگامی‌که جاسلین بل برنل<ref>Jocelyn Bell-Burnell</ref> علامت نوسانی منظم را کشف کرد و معلوم شد نخستین تپ‌اختر شناسایی شده است. این امر سرآغاز دوره‌ای از‌ پژوهش‌های فشرده بود. در کورنوال<ref>Cornwall</ref> زاده شد و در کینگز کالج<ref>King’s College</ref> تانتون<ref>Tounton</ref> و در کیمبریج درس خواند. بعد از فراغت از تحصیل، در گروه پژوهشی رایل<ref>Ryle</ref>، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> کیمبریج، مشغول به کار شد. در ۱۹۷۱م، در کیمبریج به مقام استادی رسید. با استفاده از سه تپ‌اختر به‌منزلۀ نقطه‌های مبنا، نوعی سامانۀ ناوبری فضایی<ref>space navigation</ref> را به ثبت ‌رساند که مختصاتِ مکانی فضای خارجی را با دقت چند صد کیلومتر به‌دست می‌دهد.