موزه آبگینه و سفالینه های ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
| نام لاتین = | | نام لاتین =Glassware and Ceramic Museum of Iran | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
| موقعیت = تهران | | موقعیت = تهران | ||
| کاربري =سازمان میراث فرهنگی کشور | | کاربري =موزهای اختصاصی وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور | ||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
موزۀ آبگینه و سفالینههای ایران <br> | |||
موزۀ آبگینه و سفالینههای ایران Glassware and Ceramic Museum of Iran<br> | |||
[[پرونده:38486100-2.jpg|بندانگشتی|موزه آبگینه و سفالینههای ایران]] | [[پرونده:38486100-2.jpg|بندانگشتی|موزه آبگینه و سفالینههای ایران]] | ||
موزهای اختصاصی وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور. بنای این موزه حدود ۱۲۹۰ش، بهدستور احمد قوامالسلطنه ساخته شد. این بنا با وسعت ۷هزار متر مربع وسط باغی مصفّا واقع است و تا ۱۳۳۲ش، قوامالسطنه در آن سکونت داشت. سپس به سفارت مصر فروخته شد. بعدها، بانک بازرگانی آن را خرید، تا آنکه در ۱۳۵۵ش، به موزه تبدیل شد. ساختمان هشت ضلعی موزه، با زیربنای ۱,۰۴۰ متر مربع، از دو طبقه و یک زیرزمین تشکیل شده است. نمای آجری ساختمان با طرحهای مختلف و نقوش هندسی و گل و بوته، اشکال جالبی را شکل داده است که یادآور معماری دورۀ سلجوقی است. موزۀ آبگینه دارای پنج تالار مخصوص آثار هنری، کتابخانه و سالن سمعی ـ بصری است. | موزهای اختصاصی وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور. بنای این موزه حدود ۱۲۹۰ش، بهدستور احمد قوامالسلطنه ساخته شد. این بنا با وسعت ۷هزار متر مربع وسط باغی مصفّا واقع است و تا ۱۳۳۲ش، قوامالسطنه در آن سکونت داشت. سپس به سفارت مصر فروخته شد. بعدها، بانک بازرگانی آن را خرید، تا آنکه در ۱۳۵۵ش، به موزه تبدیل شد. ساختمان هشت ضلعی موزه، با زیربنای ۱,۰۴۰ متر مربع، از دو طبقه و یک زیرزمین تشکیل شده است. نمای آجری ساختمان با طرحهای مختلف و نقوش هندسی و گل و بوته، اشکال جالبی را شکل داده است که یادآور معماری دورۀ سلجوقی است. موزۀ آبگینه دارای پنج تالار مخصوص آثار هنری، کتابخانه و سالن سمعی ـ بصری است. | ||