شیبانی، عباس: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>رجل سیاسی ایرانی، مترجم و از مقامات جمهوری اسلامی. در رشتۀ پزشکی تحصیل کرد و از [[دانشگاه تهران]] فارغ‌التحصیل شد. پس از [[کودتای 28 مرداد 1332|کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش]]، ازجمله رهبران [[نهضت مقاومت ملی ایران|نهضت مقاومت ملی]] بود. در ۱۳۳۵ از دانشگاه اخراج، و پس از دستگیری به [[مشهد، شهر|مشهد]] تبعید شد. در آن شهر همراه با [[شریعتی، محمدتقی (سبزوار ۱۲۸۶ـ مشهد ۱۳۶۶ش)|محمدتقی شریعتی]] و [[احمدزاده، طاهر (مشهد ۱۳۰۵ش)|طاهر احمدزاده]] تشکّل جبهۀ ملی دوم را سامان داد (۱۳۳۹) و مدتی بعد همراه با مهندس [[بازرگان، مهدی (تهران ۱۲۸۶ـ۱۳۷۳ش)|بازرگان]] به بنیانگذاری [[نهضت آزادی ایران]] پرداخت. وی در ۱۳۵۱ پس از هشت‌بار دستگیری، بار دیگر دستگیر شد و در مجموع سیزده سال از عمر خود را در زندان سپری کرد. با پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران]]، به عضویت [[شورای انقلاب]] درآمد و مشاغل متعدد دیگری را نیز عهده‌دار شد، ازجمله نمایندگی مجلس خبرگان قانون اساسی، وزارت کشاورزی، سرپرستی دانشگاه تهران (در دورۀ انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها)، ریاست سازمان نظام پزشکی، عضویت در شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی، پنج دوره نمایندگی [[مجلس شورای اسلامی]] و عضویت در سه دورۀ شورای شهر تهران (دورۀ دوم تا چهارم- مجموعاً 14سال). </p><p>شیبانی به عنوان پزشکی که از آغاز جوانی با سیاست پیوند خورده بود و مناسب اجرایی مهمی هم در کارنامه‌اش داشت، برای رونق پزشکی ایران هم اقدامات مؤثری انجام داده بود. از جمله: تأسیس دفتر هیأت امنای صرفه‌جویی ارزی در معالجۀ بیماران،‌ تهیه پروتز کاشت حلزون شنوایی (خرید سالانه بیش از 1000 دستگاه پروتز کاشت حلزون شنوایی و توزیع آن به‌صورت رایگان بین مراکز کاشت حلزون شنوایی کشور)،‌ تأسیس و تجهیز مراکز ناباروری، حمایت از انجام انواع پیوند در داخل کشور (قلب، ریه، کبد، کلیه، قرنیۀ چشم و مغز استخوان) و تأمین تجهیزات سرمایه‌ای مورد نیاز مراکز درمانی وابسته به وزارت بهداشت.</p><p>برخی از آثار اوست: ترجمۀ ''حیات و هدف‌داری''؛ ''ایمان مذهبی و انسان قرن بیستم''؛ ''کمال شخصیت''.</p>