نیویورک، ایالت: تفاوت میان نسخه‌ها

ایالتی در شمال شرقی امریکا، با ۱۲۷,۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸,۴۹۸,۰۰۰‌‌‌ نفر جمعیت (۲۰۰۳). شهر آلبنی مرکز آن است. شهرهای مهم آن عبارت‌اند از نیویورک‌ سیتی<ref>New York City

</ref>، بوفالو<ref>Buffalo

</ref>، راچستر<ref> Rochester </ref>، یانکرز<ref>Yonkers </ref>، و سیراکیوز<ref>Syracuse</ref>. رودهای هودسن<ref> Hudson</ref>، موهاک<ref> Mohawk  

</ref>، و سنت لارنس<ref>St Lawrence</ref> نیز رودهای مهم این ایالت به‌شمار می‌روند. ایالت نیویورک آب‌وهوایی کاملاً متغیر دارد. شمال آن زمستان‌های سرد و طولانی و تابستان‌های کوتاه و جنوب آن زمستان‌های معتدل و تابستان های گرم و مرطوب دارد. صنایع خدماتی، شامل امور مالی و بیمه، تولیدی، کشاورزی، و معدن‌کاری از مهم‌ترین فعالیت‌های اقتصادی ایالت مزبور است. پیش از ورود اروپائیان به این منطقه اقوام بومی امریکایی در آن سکونت داشتند. دوران استعمار نیویورک با ورود هنری هودسن<ref> Henry Hudson</ref>، دریانورد انگلیسی، که رود هودسن از او نام گرفته است، آغاز شد. او در ۱۶۰۹ با کشتی وارد رود هودسن شد و این منطقه را به مالکیت هلند درآورد. در ۱۶۲۴، هلندی‌ها قلعۀ اورانژ<ref> Fort Otange </ref> را به‌منزلۀ اقامتگاه دائمی اروپائیان بنا کردند و یک‌سال بعد نیو آمستردام<ref>New Amsterdam</ref> (آمستردام جدید) را در جزیرۀ منهتن<ref> Manhattan Island </ref> احداث کردند. سپس انگلیسی‌ها در ۱۶۶۴ این ناحیه را اشغال و آن را به نام دوک یورک<ref>Duke of York</ref> (بعداً جیمز دوم) نام‌گذاری کردند. پس از آن با ورد مهاجران انگلیسی، این ایالت توسعه یافت و جمعیت آن تا زمان انقلاب امریکا<ref> American Revolution </ref> به حدود ۱۶۳هزار نفر رسید، اما اثرات فرهنگ هلندی‌ها در منطقۀ باقی‌ماند. ایالت نیویورک صحنۀ نبردهای فراوان بود. انقلاب امریکا و جنگ ۱۸۱۲‌<ref>War of 1812 </ref> تا حدودی از توسعۀ شهر جلوگیری کرد، اما پس از آن رشد مجدد ایالت مزبور آغاز شد. احداث آبراه ایری<ref>Erie Canal</ref> در ۱۸۲۵ به صنعتی‌شدن شهر کمک کرد. امروزه نیویورک سومین ایالت پرجمعیت امریکا است و دولت درصدد بهبود روزافزون وضعیت آن است.