بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

از نکات ضعف این دوره آماده نشدن بسیاری از فیلم‌ها تا روزهای میانی جشنواره بود. از بین فیلم‌های مهم این سال می‌توان به اثر درخشان [[فرهادی، اصغر|اصغر فرهادی]] -''چهارشنبه سوری''- اشاره کرد که هم از سوی مردم و هم از سوی منتقدان به عنوان بهترین فیلم جشنواره انتخاب شد. اصغر فرهادی سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را گرفت و [[تهرانی، هدیه|هدیه تهرانی]] به خاطر نقش‌آفرینی متفاوتش در این فیلم به عنوان بهترین بازیگر زن جشنواره انتخاب شد. [[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]] با ساخت ''به نام پدر'' نشان داد که فعلا در حال تکرار خود است و نیازی اساسی به یک خانه تکانی ذهنی دارد. هر چند که فیلمش به عنوان بهترین فیلم جشنواره از سوی هیات داوران انتخاب شد. حاتمی‌کیا به این ترتیب توانست برای چهارمین بار جایزه‌ی بهترین فیلم جشنواره را به دست آورد. این فیلم درباره‌ی رابطه‌ی پدری بسیجی و دختر جوان اوست که مین‌های باقی‌مانده از دوران جنگ باعث مجروح شدنش شده است و در آن بازیگرانی چون [[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]]، [[فراهانی، گلشیفته (تهران ۱۳۶۲ش)|گلشیفته فراهانی]]، [[نصیرپور، مهتاب|مهتاب نصیرپور]]، [[کامبیز دیرباز]] و شبنم مقدمی ایفای نقش کرده‌اند. [[پناهی، جعفر (میانه ۱۳۳۹ش)|جعفر پناهی]] هم با ''آفساید'' پس از سال‌ها توانست در جشنواره شرکت کند و فیلمش نیز با استقبال نسبی همراه شد. از دیگر فیلم‌های مهم جشنواره می‌توان به ''کافه ستاره'' ([[سامان مقدم]]) و ''تقاطع'' ([[داودی، ابوالحسن (نیشابور ۱۳۳۴ش)|ابوالحسن داوودی]]) اشاره کرد که با ساختارشکنی روایی‌شان باز هم توانستند مخاطبان بسیاری را جذب خود کنند. در بخش بین‌الملل نیز دو فیلم مطرح سال اروپا، ''سقوط'' (الیور هیرشبیگل) با موضوع روزهای پایانی زندگی هیتلر و تریلر برنده‌ی نخل طلای کن میشاییل هانکه- ''پنهان''- اعتباری برای جشنواره دست و پا کردند؛ هرچند که سیمرغ بلورین بهترین فیلم از آن «به آهستگی» ([[مازیار میری]]) شد.