پرش به محتوا

بغوی، حسین بن مسعود (بغ هرات ۴۳۳ـ مرورود ۵۱۶ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:
|نام مستعار=
|نام مستعار=
|لقب=رکن الدین و ظهیرالدین
|لقب=رکن الدین و ظهیرالدین
|زادروز=بغ هرات ۴۳۳ ق
|زادروز=بغ هرات ۴۳۳ق
|تاریخ مرگ=مرورود ۵۱۶ق
|تاریخ مرگ=مرورود ۵۱۶ق
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
خط ۲۹: خط ۲۹:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}مفتی، مفسر و محدث شافعی. رکن‌الدین و ظهیرالدین نیز لقب داشت. چون پدرش پوستین‌دوز بود به او فرّاء یا ابن‌‌الفرّاء نیز می‌گفتند. از قاضی حسین بن محمد مرورودی فقه آموخت و از کسانی چون ابوعمرو عبدالواحد ملیحی، یعقوب بن احمد صیرفی و ابوالحسن علی جوینی حدیث شنید. از او ابومنصور عطاری و ابوالفتوح طایی حدیث نقل کردند. از مجتهدان ترجیح به‌شمار می‌رود، چون آرای مذاهب را می‌سنجید و با استدلال یکی را ترجیح می‌داد. فارسی را خوب می‌دانست و دو اثر به نام‌های ''ترجمة‌الاحکام'' در فقه و ''الکفایة فی‌الفروع'' به این زبان نوشته است. ''مصابیح‌السُّنة''، در حدیث، و ''لباب‌‌التأویل فی معالم‌التنزیل (تفسیر بغوی)'' از دیگر آثار اوست.
}}مفتی، مفسر و محدث شافعی. رکن‌الدین و ظهیرالدین نیز لقب داشت. چون پدرش پوستین‌دوز بود به او فرّاء یا ابن‌‌الفرّاء نیز می‌گفتند. از قاضی حسین بن محمد مرورودی فقه آموخت و از کسانی چون ابوعمرو عبدالواحد ملیحی، یعقوب بن احمد صیرفی و ابوالحسن علی جوینی حدیث شنید. از او ابومنصور عطاری و ابوالفتوح طایی حدیث نقل کردند. از مجتهدان ترجیح به‌شمار می‌رود، چون آرای مذاهب را می‌سنجید و با استدلال یکی را ترجیح می‌داد. فارسی را خوب می‌دانست و دو اثر به نام‌های ''ترجمة‌الاحکام'' در فقه و ''الکفایة فی‌الفروع'' به این زبان نوشته است. ''مصابیح‌السُّنة''، در حدیث، و ''لباب‌‌التأویل فی معالم‌التنزیل (تفسیر بغوی)'' از دیگر آثار اوست.
<br><!--12276600-->
<br><!--12276600-->
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:دین اسلام]]
۴۸٬۳۲۷

ویرایش