هرست، جفری چارلز: تفاوت میان نسخه‌ها

|لقب= دریافت لقب سر در ۱۹۹۸

|سمت =مدیر ـ بازیکن در تیم های کورک سلتیک و تلفورد یونایتد، مربی چلسی در سال های ۱۹۷۸ـ۱۹۷۹

|جوایز و افتخارات = ۴۹ بازی، از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲، در تیم ملی و به ثمر رساندن ۲۴گل  

|گروه مقاله =

فوتبالیست انگلیسی. در پیروزی چهار بر دوِ تیم انگلستان بر آلمان در فینال جام جهانی ۱۹۶۶ در ورزشگاه ویمبلی<ref>Wembley </ref> لندن سهم بزرگی داشت و با زدن سه گل پیاپی، نام خود را در تاریخ فینال‌های جام‌های جهانی ثبت کرد. در آغاز بازیکنی مشهور نبود و فقط دو ماه قبل از شروع جام بازیکن ثابت تیم ملی شده بود؛ اما در نهایت تعجب، در بازی‌های پایانی بر بازیکن گلزنی همچون جیمی گریوز<ref>Jimmy Greaves</ref> ترجیح داده شد. هرست ۴۹ بار، از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲، در تیم ملی بازی کرد و ۲۴ گل نیز به‌ثمر رساند. هرست بیشتر دوران کار باشگاهی خود را در تیم وست‌هام یونایتد<ref> West Ham United </ref> گذراند و از ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۲ در ۴۰۹ بازی ۱۸۰ گل به‌ثمر رساند و در پیروزی این تیم در جام اتحادیه<ref>FA Cup </ref> در ۱۹۶۴ و جام در جام باشگاه‌های اروپا<ref>European Cup Winners’ Cup </ref> در ۱۹۶۵ سهیم بود. پس از ترک وستهام در تیم‌های استوک سیتی<ref>Stoke City </ref> و وست برامیچ البیون<ref>West Bromwich Albion </ref> بازی کرد و سپس به عنوان مدیر ـ بازیکن برای تیم‌های کورک سلتیک<ref>Cork Celtic </ref> و تلفورد یونایتد<ref>Telford United</ref> به‌کار پرداخت. در سال‌های ۱۹۷۸ـ۱۹۷۹ مربیگری چلسی را به‌عهده گرفت و سپس از فوتبال کناره‌گیری کرد. در ۱۹۹۸ موفق به دریافت لقب سِر شد.