پرش به محتوا

شانتی نیکتان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:26026900-1.jpg|بندانگشتی|شانتی نیکتان؛ نمازخانه]]
[[پرونده:26026900-1.jpg|بندانگشتی|شانتی نیکتان؛ نمازخانه]]
شانْتی نیکِتان (Shantiniketan)<br><p>(یا: خانۀ صلح) روستایی در بالپور<ref>Bolpur</ref>، ۱۰۰‌مایلی [[کلکته]]<ref>Calcuta</ref> در [[هند]]، متعلق به خانوادۀ تاگور. حکیم بزرگ، پدر [[تاگور، رابیندرانات (۱۸۶۱ـ۱۹۴۱)|رابیندرانات تاگور]]<ref>Rabindranath Tagore</ref>، آن را به‌منظور جمع‌آوری پیروان خود و اجرای مراسم و نِیل به صلح و آرامش درون خریداری کرده بود. تاگور ۱۲‌ساله بود که به‌همراه پدر به آن‌جا رفت و به این فکر افتاد که در این محل مدرسه‌ای برپا کند؛ سال‌ها بعد در اواخر ۱۹۱۸ و آغاز ۱۹۱۹ در آن‌جا دانشگاهی بزرگ تأسیس کرد که در دسامبر ۱۹۲۱ به نام ویسوا بهارتی گشایش یافت و امروزه از مراکز مهم فرهنگ و هنر هند به‌‌شمار می‌آید. برای ادارۀ آن نه‌ تنها حق چاپ کلیۀ آثارش، که بخشی از املاک خود را نیز واگذار کرد. [[پورداود، ابراهیم (رشت ۱۲۶۴ـ تهران ۱۳۴۷ش)|ابراهیم پورداود]] مدتی در آن‌جا تدریس کرد.</p>
شانْتی نیکِتان (Shantiniketan)<br><p>(یا: خانۀ صلح) روستایی در بالپور<ref>Bolpur</ref>، واقع در 160 کیلومتری [[کلکته]]<ref>Calcuta</ref> در [[هند]]، متعلق به خانوادۀ تاگور. حکیم بزرگ، پدر [[تاگور، رابیندرانات (۱۸۶۱ـ۱۹۴۱)|رابیندرانات تاگور]]<ref>Rabindranath Tagore</ref>، آن را به‌منظور جمع‌آوری پیروان خود و اجرای مراسم و نِیل به صلح و آرامش درون خریداری کرده بود. تاگور ۱۲‌ساله بود که به‌همراه پدر به آن‌جا رفت و به این فکر افتاد که در این محل مدرسه‌ای برپا کند؛ سال‌ها بعد در اواخر ۱۹۱۸ و آغاز ۱۹۱۹ در آن‌جا دانشگاهی بزرگ تأسیس کرد که در دسامبر ۱۹۲۱ به نام ویسوا بهارتی گشایش یافت و امروزه از مراکز مهم فرهنگ و هنر هند به‌‌شمار می‌آید. برای ادارۀ آن نه‌ تنها حق چاپ کلیۀ آثارش، که بخشی از املاک خود را نیز واگذار کرد. [[پورداود، ابراهیم (رشت ۱۲۶۴ـ تهران ۱۳۴۷ش)|ابراهیم پورداود]] مدتی در آن‌جا تدریس کرد.</p>
<br><!--26026900-->
<br><!--26026900-->
[[رده:جغرافیای  آسیا]]
[[رده:جغرافیای  آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی هند]]
[[رده:جغرافیای انسانی هند]]
سرویراستار، ویراستار
۵۲٬۰۷۳

ویرایش