پرش به محتوا

کوه موروداغ: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «کوه موروداغ از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین ارتفاعات طبیعی در استان آذربایجان شرقی، در 35 کیلومتری غرب شهر تبریز. موروداغ از نظر جغرافیایی در محدوده شهرستان تبریز و در نزدیکی شهرهای خسروشهر، اسکو، شهر|اسک...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
کوه موروداغ
کوه موروداغ


از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین ارتفاعات طبیعی در استان [[آذربایجان شرقی]]، در 35 کیلومتری غرب [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. موروداغ از نظر جغرافیایی در محدوده [[تبریز، شهرستان|شهرستان تبریز]] و در نزدیکی شهرهای [[خسروشهر]]، [[اسکو، شهر|اسکو]] و روستاهای دامنه‌ای منطقه واقع شده و از شمال به دره‌ها و ارتفاعات منتهی به [[ارومیه، دریاچه|دریاچه ارومیه]] و از شرق به دشت تبریز محدود می‌شود.  
رشته‌کوهی در 35کیلومتری غرب [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]، استان [[آذربایجان شرقی]]. در محدودۀ [[تبریز، شهرستان|شهرستان تبریز]] و در نزدیکی شهرهای [[خسروشهر]]، [[اسکو، شهر|اسکو]] و روستاهای دامنه‌ای منطقه واقع شده است. از شمال به دره‌ها و ارتفاعات منتهی به [[ارومیه، دریاچه|دریاچه ارومیه]] و از شرق به دشت تبریز محدود می‌شود. بلندترين قلۀ آن 2210متر ارتفاع دارد. موروداغ به صورت رشته‌ای نسبتاً طولانی از شمال غرب به جنوب شرق امتداد دارد و شیب شرقی آن به سوی دشت تبریز ملایم‌تر است؛ در حالی که دامنه‌های غربی آن به سوی حوضۀ آبریز دریاچۀ ارومیه شیب بیشتری دارند. 


رشته‌کوه موروداغ در بلندترين نقطه موروداغ 2210 متر ارتفاع دارد و همین ارتفاع باعث شده است که این کوه نقش مهمی در شکل‌گیری اقلیم محلی منطقه داشته باشد. موروداغ به صورت رشته‌ای نسبتاً طولانی از شمال غرب به جنوب شرق امتداد دارد و شیب شرقی آن به سوی دشت تبریز ملایم‌تر است، در حالی که دامنه‌های غربی آن به سوی حوزه آبریز دریاچه ارومیه شیب بیشتری دارند. پوشش گیاهی موروداغ متناسب با اقلیم نیمه‌خشک و کوهستانی منطقه است. در دامنه‌ها و ارتفاعات آن گیاهان مرتعی، درختچه‌های مقاوم به خشکی و گونه‌های بومی مانند گون، درمنه و برخی گیاهان دارویی رشد می‌کنند. این پوشش گیاهی علاوه بر ایجاد زیستگاهی برای گونه‌های مختلف جانوری، در جلوگیری از فرسایش خاک نیز نقش مهمی دارد.
پوشش گیاهی موروداغ متناسب با اقلیم نیمه‌خشک و کوهستانی منطقه است. در دامنه‌ها و ارتفاعات آن گیاهان مرتعی، درختچه‌های مقاوم به خشکی و گونه‌های بومی مانند گون، درمنه و برخی گیاهان دارویی رشد می‌کنند. این پوشش گیاهی علاوه بر ایجاد زیستگاهی برای گونه‌های مختلف جانوری، در جلوگیری از فرسایش خاک نیز نقش مهمی دارد.  
----
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای طبیعی ایران - کوه]]
[[رده:جغرافیای طبیعی ایران - کوه]]
[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:آذربایجان شرقی]]
سرویراستار، ویراستار
۷۷٬۱۱۷

ویرایش