پرش به محتوا

اورهان ولی کانیک: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:11616600.jpg|بندانگشتی|اورهان ولی]]
اورهان ولی کانیک (استانبول ۱۹۱۴ـ ۱۹۵۰)<br>
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = اورهان ولی کانیک
|عنوان = اورهان ولی کانیک
خط ۲۹: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}<p>شاعر، نویسنده و مترجم اهل ترکیه. تحصیلات ابتدایی را در استانبول و دورۀ دبیرستان را در آنکارا گذرانید؛ سپس به دانشکدۀ ادبیات دانشگاه استانبول رفت تا فلسفه بخواند، امّا درس را نیمه‌تمام رها کرد (۱۹۳۵). بعد از پایان خدمت وظیفه کارمند ادارۀ ترجمۀ وزارت آموزش و پرورش شد، لیکن استعفا کرد (۱۹۴۷) و نشریۀ ادبی ''یاپراک'' (برگ) را دایر ساخت (۱۹۴۹). نخستین شعرهای او در نشریۀ ''وارلیق''، به سبک مرسوم سنّتی چاپ شد (۱۹۳۶). پس از ۱۹۳۷ به‌همراه اوکتای رفعت و ملیح جودت جریان تازه و ناآشنایی از شعر به راه انداخت که به‌نام «غریب» شناخته شد. این جریان انقلابی بود در شعر ترکیه، که شعر را از بار سنگین صنایع ادبی رهانید و زبان شعری را برای مردم عادی قابل فهم ساخت. آثارش به چند زبان ترجمه شده است. برخی از آثار او: ''غریب'' (۱۹۴۵)، ''مثل حماسه'' (۱۹۴۶)، ''مجموعۀ اشعار'' (۱۹۵۱)، ''نوشته‌هایی به نثر'' (۱۹۵۳)؛ ''به سوی دریا'' (۱۹۶۹)؛ ''دنیای هنر و ادبیات ما'' (۱۹۸۲)، که بسیاری از آن‌ها پس از مرگ او چاپ شدند. و ترجمۀ آثاری از [[مولیر]]، [[گوگول، نیکلای (۱۸۰۹ـ۱۸۵۲)|گوگول]]، [[لافونتن، سرلوییس هیپولیت (۱۸۰۷ـ۱۸۶۴)|لافونتن]] و چند رباعی از [[خیام، عمر بن ابراهیم (نیشابور ۴۳۹ـ۵۲۶ق)|خیام]].</p><p>ولی که برای مدتی کوتاه به آنکارا سفر کرده بود در این شهر به طور تصادفی داخل چاهی افتاد که به دلیل ساخت و ساز شهری احداث شده بود. اگرچه ظاهراً آسیبی جدی ندید و به استانبول برگشت، دو روز بعد در یکی از بیمارستان‌های این شهر به دلیل خونریزی مغزی درگذشت.</p>
}}[[پرونده:11616600.jpg|بندانگشتی|اورهان ولی]]
اورهان ولی کانیک (استانبول ۱۹۱۴ـ ۱۹۵۰)<br><p>شاعر، نویسنده و مترجم اهل ترکیه. تحصیلات ابتدایی را در استانبول و دورۀ دبیرستان را در آنکارا گذرانید؛ سپس به دانشکدۀ ادبیات دانشگاه استانبول رفت تا فلسفه بخواند، امّا درس را نیمه‌تمام رها کرد (۱۹۳۵). بعد از پایان خدمت وظیفه کارمند ادارۀ ترجمۀ وزارت آموزش و پرورش شد، لیکن استعفا کرد (۱۹۴۷) و نشریۀ ادبی ''یاپراک'' (برگ) را دایر ساخت (۱۹۴۹). نخستین شعرهای او در نشریۀ ''وارلیق''، به سبک مرسوم سنّتی چاپ شد (۱۹۳۶). پس از ۱۹۳۷ به‌همراه اوکتای رفعت و ملیح جودت جریان تازه و ناآشنایی از شعر به راه انداخت که به‌نام «غریب» شناخته شد. این جریان انقلابی بود در شعر ترکیه، که شعر را از بار سنگین صنایع ادبی رهانید و زبان شعری را برای مردم عادی قابل فهم ساخت. آثارش به چند زبان ترجمه شده است. برخی از آثار او: ''غریب'' (۱۹۴۵)، ''مثل حماسه'' (۱۹۴۶)، ''مجموعۀ اشعار'' (۱۹۵۱)، ''نوشته‌هایی به نثر'' (۱۹۵۳)؛ ''به سوی دریا'' (۱۹۶۹)؛ ''دنیای هنر و ادبیات ما'' (۱۹۸۲)، که بسیاری از آن‌ها پس از مرگ او چاپ شدند. و ترجمۀ آثاری از [[مولیر]]، [[گوگول، نیکلای (۱۸۰۹ـ۱۸۵۲)|گوگول]]، [[لافونتن، سرلوئیس هیپولیت|لافونتن]] و چند رباعی از [[خیام، عمر بن ابراهیم (نیشابور ۴۳۹ـ۵۲۶ق)|خیام]].</p><p>ولی که برای مدتی کوتاه به آنکارا سفر کرده بود در این شهر به طور تصادفی داخل چاهی افتاد که به دلیل ساخت و ساز شهری احداث شده بود. اگرچه ظاهراً آسیبی جدی ندید و به استانبول برگشت، دو روز بعد در یکی از بیمارستان‌های این شهر به دلیل خونریزی مغزی درگذشت.</p>
<br><!--11616600-->
<br><!--11616600-->
[[رده:ادبیات سایر کشورها]]
[[رده:ادبیات سایر کشورها]]
[[رده:(ادبیات سایر کشورها)سایر کشورها]]
[[رده:(ادبیات سایر کشورها)سایر کشورها]]
۴۸٬۱۶۵

ویرایش