مملینگ، هانس (ح ۱۴۳۰ـ۱۴۹۴م): تفاوت میان نسخه‌ها

نقاش فلاندری<ref>Flemish</ref>. احتمالاً شاگرد وان در وایدن<ref>van der Weyden</ref> بوده است، اما هنرش آرامش و لطافت بیشتری دارد. موضوع‌های دینی و تک‌چهره می‌کشید، همچون ''تومّازو پورتیناری و همسرش''<ref>''Tommaso Portinari and His Wife''</ref> (ح ۱۴۸۰م؛ [[موزه هنری متروپولیتن|موزۀ هنری متروپولیتن]]<ref>Metropolitan Museum of Art </ref> [[نیویورک]]). آثارش در ایتالیای دورۀ [[رنسانس]]<ref>Renaissance </ref> توجه بسیاری را برانگیخت و نقاشانی همچون [[پروجینو، پیترو (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)|پروجینو]]<ref>Perugino </ref> را متأثر ساخت. برخی از این آثار عبارت‌اند از ''وصلت عرفانی قدیسه کاترین''<ref>''The Mystic Marriage of St Catherine''</ref> (بیمارستان سن ژان، [[بروژ]]<ref>Hospital of St John, Bruges</ref>)؛ ''بَتشَبع''<ref>''Bathsheba''</ref> (نگارخانۀ ملی اشتوتگارت<ref>Staatsgalerie, Stuttgart </ref>) که پیکرۀ برهنه<ref>nude </ref>ای در اندازۀ طبیعی است؛ و تک‌چهره‌های زیبایی همچون تک‌چهرۀ گیوم موریِل<ref>Guillaume Moreel </ref> و همسرش (موزۀ هنرهای زیبای بروکسل<ref>Musée des Beaux-Arts, Brussels </ref>). مملینگ در زِلیگنشتات<ref>Seligenstadt </ref> از توابع [[فرانکفورت ـ آم ـ ماین]]<ref>Frankfurt am Main </ref> در [[آلمان]] به‌دنیا آمد، و از ۱۴۶۶م در [[بروژ]]<ref>Bruges </ref> اقامت گزید. آثارش ظهور هنر هانس هولباین کهتر<ref>Hans Holbein the Younger </ref> را بشارت می‌دادند. منظره‌های پس‌زمینۀ آثارش فریبندگی و ظرافتی دارند، که به‌ویژه ستایش هنرمندان ایتالیایی عصر خود را برانگیخت. مملینگ عناصر سبک خویش را از وان آیک<ref>van Eyck </ref>، [[بویوتس، دیرک (ح ۱۴۲۰ـ۱۴۷۵م)|دیرک بوئوتس]]<ref>Dirck Bouts</ref>، و به‌ویژه وان در وایدن برگرفت، لیکن چندان تحوّلی در آن‌ها ایجاد نکرد، جز در سال‌های پایانی کارش که نقش‌مایه‌های تزیینی خاص ایتالیا را به هنر خود افزود.