گوانگجو
| گوانگجو | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | گوانْگجو |
| نام لاتین | Guangzhou |
| جمعیت | 18,676,605 نفر (۲۰۲۰) |
| موقعیت | جنوب چین |
| نوع اقلیم | آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب |
| ارتفاع از سطح دریا | ۲۱ متر |
| تولیدات و صنایع مهم | صنایع کشتیسازی، ماشینسازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه |
| برخی بناهای مهم | تالار یادوارۀ سون یاتسن؛ مسجدی که قدیمیترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یاتسن، رهبر انقلاب چین |
| استان یا ایالت | گوانگدونگ |
| مساحت | 7,434 کیلومتر مربع |
گوانْگجو (Guangzhou)
(یا: کانتون[۱]) مرکز استان گوانگدونگ[۲] در جنوب چین، با 18,676,605 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 7,434 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع کشتیسازی، ماشینسازی و تولید خودرو، وسایل الکترونیکی، مواد شیمیایی، و پارچه دارد. عارضههای این استان عبارتاند از تالار یادوارۀ سو۶ن یاتسن[۳]؛ جزیرۀ شامِین[۴]، اقامتگاه سابق بازرگانان خارجی؛ مسجدی که گفته میشود قدیمیترین مسجد چین است؛ و زادگاه سون یاتسن[۵]، رهبر انقلاب چین. گوانگجو تا زمان سلطنت خاندان تانگ[۶] (حک: قرون ۷ تا ۹م) مهمترین بندر تجارت خارجی چین با جامعۀ بزرگ عرب بهشمار میرفت. پرتغالیها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۵۱۶ از این شهر دیدن کردند. بین ۱۷۳۰ و ۱۸۴۰، گوانگجو تنها بندر چین محسوب میشد که به روی تجارت با اروپاییان باز بود. از ۱۸۴۲ تا ۱۹۳۸، که به اشغال ژاپن درآمد، بندر آزاد بود. گوانگجو مرکز شبکۀ جادهای و راهآهن در استان گوانگدونگ است؛ بزرگراهها و شبکۀ راهآهن سریعالسیر آن را به شنجن[۷] و جوهای[۸]، در نزدیکی ماکائو[۹]، متصل میکنند. گوانگجو همچنین با راهآهن به هنگکنگ، پکن[۱۰]، و شانگهای[۱۱] متصل است و فرودگاه بینالمللی پررفت و آمدی دارد. با وجود این که گوانگجو درست در جنوب مدار رأسالسرطان[۱۲] قرار دارد، آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب دارد که تحت تأثیر بادهای موسمی شرق آسیاست. تابستانها مرطوب با دما و رطوبت بالایند. زمستانها معتدل و نسبتاً خشک هستند. میزان بارندگی سالانه در منطقه شهری بیش از 1.950 میلیمتر است.