شهرهای بست: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شهرهای بست (Cities of Refuge)(یا: شهرهای پناهگاه) در عهد عتیق<ref>Old Testament</ref>، شش شهر لاویان که خداوند بهعنوان محل بَستنشینی و پناهگاه | شهرهای بست (Cities of Refuge) | ||
(یا: شهرهای پناهگاه) در عهد عتیق<ref>Old Testament</ref>، شش شهر لاویان که خداوند بهعنوان محل بَستنشینی و پناهگاه معین کرد تا هرکس مرتکب قتل غیرعمدی میشد برای در امان ماندن از انتقام خونخواهان در آنها پناه گیرد. به استناد عهد عتیق تعداد آنها سه شهر بود: قادِش<ref>Cedes</ref>، شِکّیم<ref>Sichem</ref>، و هبرون<ref>Hebron</ref>. اما بعد از دورۀ اسارت بابلی که امت یهود در مناطق وسیعتری پراکنده شدند، سه شهر دیگر نیز بدانها اضافه شد: باصَر<ref>Bosor</ref>، راموت<ref>Ramoth</ref>، و جولان. | |||
---- | ---- | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۰۵
شهرهای بست (Cities of Refuge)
(یا: شهرهای پناهگاه) در عهد عتیق[۱]، شش شهر لاویان که خداوند بهعنوان محل بَستنشینی و پناهگاه معین کرد تا هرکس مرتکب قتل غیرعمدی میشد برای در امان ماندن از انتقام خونخواهان در آنها پناه گیرد. به استناد عهد عتیق تعداد آنها سه شهر بود: قادِش[۲]، شِکّیم[۳]، و هبرون[۴]. اما بعد از دورۀ اسارت بابلی که امت یهود در مناطق وسیعتری پراکنده شدند، سه شهر دیگر نیز بدانها اضافه شد: باصَر[۵]، راموت[۶]، و جولان.