ورجاوند، پرویز (تهران ۱۳۱۳ـ ۱۳۸۵ش): تفاوت میان نسخه‌ها

}}مـتـرجم، باسـتـان‌شنـاس و انسان‌شناس ایرانی. پس از دریافت دیپلم ریاضی و ادبی، نخست رشتۀ نقشه‌برداری و سپس باستان‌شناسی و بعد فوق‌لیسانس علوم اجتماعی را در تهران پی‌گرفت و بعد راهی فرانسه شد و تحصیلات خود را در مدرسۀ عالی لوور و دانشگاه سوربون ادامه داد و به اخذ گواهی‌نامه‌ها و دیپلم نایل آمد و دکترای خود را نیز از دانشگاه سوربون گرفت. سپس دورۀ مدرسۀ عالی تتبعات دانشگاه پاریس را به‌پایان برد و پس از بازگشت به ایران، به‌عنوان مسئول بخش پژوهش‌های مردم‌شناسی، ایلات و عشایر مؤسسه علوم اجتماعی برگزیده شد و با سِمت دانشیار در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و تا استادی پیش رفت. در ۱۳۴۳ش، در سمت مشاور عالی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی، برای نخستین‌بار، مرکزی را برای آموزش علمی کار مرمت و بازپیرایی آثار باستانی و بناهای تاریخی پایه گذارد. چندی نیز مسئولیت تشکیل نخستین دورۀ تخصصی تربیت کارشناسان فرهنگ و مردم را برای مرکز فرهنگ عامۀ وابسته به رادیو و تلویزیون به‌عهده داشت. چندی نیز مسئول و سردبیر مجله‌های دو زبانۀ ''باستان‌شناسی و هنر ایران'' و'' فرهنگ معماری ایران''، و نیز عضو شورای نویسندگان مجله‌های ''هنر و معماری''، و ''هنر و مردم'' بود. همچنین با ''دایرةالمعارف بزرگ اسلامی''، ''دایرةالمعارف تشیع''، ''دانشنامۀ زن''، و ''دایرةالمعارف ایرانیکا'' همکاری داشت. آخرین سِمت دولتی او، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مسئولیت وزارت فرهنگ و هنر در دولت موقت مهدی بازرگان بود. مقالات بسیاری از او در نشریات علمی ایران و خارج انتشار یافته است. از تألیفات اوست: ''کاوش رصدخانۀ مراغه و سیری در دانش ستاره‌شناسی ایران'' (۱۳۶۶ش)؛ ''سیمای تاریخ و فرهنگ قزوین''، ۳جلد (۱۳۷۷ش)؛ ''میراث‌های تمدن ایرانی در سرزمین‌های آسیایی شوروی''؛'' بناهای تاریخی ایران'' (۱۳۵۷ش). از ترجمه‌های اوست: ''خراسان و ماوراءالنهر'' از بلینسکی (۱۳۶۴ش)؛ ''هنر معماری در سرزمین‌های اسلامی'' از ج هوگ.