هاربین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =چین


هارْبین (Harbin)<br/> [[File:41008500.jpg|thumb|هارْبين]](یا: هارپین<ref>Haerhpin</ref>؛ پین‌کیانگ<ref>Pinkiang </ref>) بندر و مرکز استان [[هیلونگ جیانگ|هیلونگ‌جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، در شمال شرقی [[چین]]، کنار رود [[سونگ هوآ|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua River </ref>، با ۲,۹۰۴,۹۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). مرکز مهم تقاطع [[راه آهن|راه‌‌آهن]] به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل [[متالورژی]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، پالایش [[شکر]]، و [[گردشگری]] است؛ همچنین ماشین‌آلات و [[کاغذ]] تولید می‌کند. پس از آن که [[روسیه]] حق تجارت در این منطقه را به‌دست آورد (۱۸۹۶) مهاجران روس شهر را توسعه دادند و بعد از [[انقلاب اکتبر]]<ref>October Revolution </ref> (۱۹۱۷) روس‌های بیشتری در هاربین پناهنده شدند. در [[جنگ جهانی دوم]]، هاربین هدف مهم حملۀ [[شوروی]]<ref>Soviet </ref> در اوت ۱۹۴۵ بود. هاربین رشد اولیۀ خود را مدیون قرارگرفتن در محل تقاطع اصلی راه‌آهن چین شرقی<ref>Chinese Eastern Railway </ref> است که روسیه آن را به‌منزلۀ امتداد [[راه آهن سراسری سیبری|راه‌آهن سراسری سیبری]]<ref>Trans-Siberian Railway</ref> ساخت؛ این راه‌آهن در جهت غربی تا [[دالیان]] ادامه دارد. درنتیجه، برخلاف اکثر شهرهای چین، هاربین اطراف راه‌آهن ساخته شده است. نمونه‌های فراوانی از معماری روسی اطراف شهر برجا مانده‌‌اند. آب و هوای این شهر، با زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل، دو فصل توریستی در سال برای آن به‌وجود می‌آورد.
| نام فارسی = هارْبین
 
 
|نام لاتین =Harbin
 
 
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =هارپین؛ پین‌کیانگ
 
| استان = هیلونگ‌جیانگ
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت = شمال شرقی چین، کنار رود سونگ‌هوا 
 
| جمعیت =  10,009,854 نفر (۲۰۲۰)
 
| مساحت = 53,068 کیلومتر مربع
 
 
| نوع اقلیم = زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل
| ارتفاع از سطح دریا = ۱۵۰ متر
| تولیدات و صنایع مهم = صنایع متالورژی، فرآوری مواد غذایی، پالایش شکر، و گردشگری است؛ همچنین تولید ماشین‌آلات و کاغذ
 
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم =
}}
هارْبین (Harbin)<br/> [[File:41008500.jpg|thumb|هارْبين]](یا: هارپین<ref>Haerhpin</ref>؛ پین‌کیانگ<ref>Pinkiang </ref>) بندر و مرکز استان [[هیلونگ جیانگ|هیلونگ‌جیانگ]]<ref>Heilongjiang </ref>، در شمال شرقی [[چین]]، کنار رود [[سونگ هوآ|سونگ‌هوا]]<ref>Songhua River </ref>، با 10,009,854 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 53,068 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم تقاطع [[راه آهن|راه‌‌آهن]] به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل [[متالورژی]]، فرآوری [[مواد غذایی]]، پالایش [[شکر]]، و [[گردشگری]] است؛ همچنین ماشین‌آلات و [[کاغذ]] تولید می‌کند. پس از آن که [[روسیه]] حق تجارت در این منطقه را به‌دست آورد (۱۸۹۶) مهاجران روس شهر را توسعه دادند و بعد از [[انقلاب اکتبر]]<ref>October Revolution </ref> (۱۹۱۷) روس‌های بیشتری در هاربین پناهنده شدند. در [[جنگ جهانی دوم]]، هاربین هدف مهم حملۀ [[شوروی]]<ref>Soviet </ref> در اوت ۱۹۴۵ بود. هاربین رشد اولیۀ خود را مدیون قرارگرفتن در محل تقاطع اصلی راه‌آهن چین شرقی<ref>Chinese Eastern Railway </ref> است که روسیه آن را به‌منزلۀ امتداد [[راه آهن سراسری سیبری|راه‌آهن سراسری سیبری]]<ref>Trans-Siberian Railway</ref> ساخت؛ این راه‌آهن در جهت غربی تا [[دالیان]] ادامه دارد. درنتیجه، برخلاف اکثر شهرهای چین، هاربین اطراف راه‌آهن ساخته شده است. نمونه‌های فراوانی از معماری روسی اطراف شهر برجا مانده‌‌اند. آب و هوای این شهر، با زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل، دو فصل توریستی در سال برای آن به‌وجود می‌آورد.


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۳

هاربین
کشور چین
نام فارسی هارْبین
نام لاتین Harbin
جمعیت 10,009,854 نفر (۲۰۲۰)
موقعیت شمال شرقی چین، کنار رود سونگ‌هوا
نوع اقلیم زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۰ متر
تولیدات و صنایع مهم صنایع متالورژی، فرآوری مواد غذایی، پالایش شکر، و گردشگری است؛ همچنین تولید ماشین‌آلات و کاغذ
استان یا ایالت هیلونگ‌جیانگ
مساحت 53,068 کیلومتر مربع

هارْبین (Harbin)

هارْبين

(یا: هارپین[۱]؛ پین‌کیانگ[۲]) بندر و مرکز استان هیلونگ‌جیانگ[۳]، در شمال شرقی چین، کنار رود سونگ‌هوا[۴]، با 10,009,854 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 53,068 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم تقاطع راه‌‌آهن به‌شمار می‌رود. صنایع آن شامل متالورژی، فرآوری مواد غذایی، پالایش شکر، و گردشگری است؛ همچنین ماشین‌آلات و کاغذ تولید می‌کند. پس از آن که روسیه حق تجارت در این منطقه را به‌دست آورد (۱۸۹۶) مهاجران روس شهر را توسعه دادند و بعد از انقلاب اکتبر[۵] (۱۹۱۷) روس‌های بیشتری در هاربین پناهنده شدند. در جنگ جهانی دوم، هاربین هدف مهم حملۀ شوروی[۶] در اوت ۱۹۴۵ بود. هاربین رشد اولیۀ خود را مدیون قرارگرفتن در محل تقاطع اصلی راه‌آهن چین شرقی[۷] است که روسیه آن را به‌منزلۀ امتداد راه‌آهن سراسری سیبری[۸] ساخت؛ این راه‌آهن در جهت غربی تا دالیان ادامه دارد. درنتیجه، برخلاف اکثر شهرهای چین، هاربین اطراف راه‌آهن ساخته شده است. نمونه‌های فراوانی از معماری روسی اطراف شهر برجا مانده‌‌اند. آب و هوای این شهر، با زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های معتدل، دو فصل توریستی در سال برای آن به‌وجود می‌آورد.

 


  1. Haerhpin
  2. Pinkiang
  3. Heilongjiang
  4. Songhua River
  5. October Revolution
  6. Soviet
  7. Chinese Eastern Railway
  8. Trans-Siberian Railway