فوشه کور، شارل هانری دو: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\3' به '<!--3')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = شارْل هانْری دو فوشِه‌‌کور
|نام = Charles-Henri de Fouchécour
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز= ۱۹۲۵م
|تاریخ مرگ= ۲۰۲۶م
|دوره زندگی=
|ملیت= فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= مدارس عالی الجزایر و تونس، دکتری از دانشگاه سوربن
| شغل و تخصص اصلی = خاورشناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد پژوهشگاه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی دانشگاه پاریس (از ۱۹۷۳م)، مدیر بخش ایران‌شناسی فرانسه در تهران (۱۹۷۴ـ۱۹۷۹م)، استاد مطالعات زبان فارسی (از ۱۹۸۴م) و مدیر موسسۀ مطالعات ایرانی در دانشگاه پاریس (از ۱۹۸۷م)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =دستور زبان فارسی (۱۹۸۱م)؛ وصف طبیعت در غزل فارسی قرن یازدهم میلادی (رسالۀ دکتری) (پاریس، ۱۹۶۹م)؛ مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن نهم تا قرن سیزدهم میلادی (پاریس، ۱۹۸۶م). ترجمه دیوان حافظ به زبان فرانسه
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله = خاورشناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:33170300.jpg|بندانگشتی|شارل هانری دو فوشه‌کور]]
فوشِه‌‌کور، شارْل هانْری دو (۲۳ اوت ۱۹۲۵ – ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶م) (Charles-Henri de Fouchécour)<br>


فوشِه‌‌کور، شارْل هانْری دو (۱۹۲۵)(Fouchecour, Charles Henry de)<br>




خاورشناس فرانسوی. زبان عربی آموخت (۱۹۵۱ـ۱۹۵۴) و در مدارس عالی الجزایر و تونس درس خواند (۱۹۵۴ـ۱۹۵۷). از مدرسۀ زبان‌های شرقی پاریس دیپلم زبان فارسی گرفت (۱۹۶۲). چندی در ایران به‌سر برد و به مطالعۀ نسخ خطی پرداخت (۱۹۶۸ـ۱۹۷۱). استاد پژوهشگاه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی دانشگاه پاریس (از ۱۹۷۳)، مدیر بخش ایران‌شناسی فرانسه در تهران (۱۹۷۴ـ۱۹۷۹)، استاد مطالعات زبان فارسی (از ۱۹۸۴) و مدیر موسسۀ مطالعات ایرانی در دانشگاه پاریس (از ۱۹۸۷) بوده است. از آثارش:'' دستور زبان فارسی'' (۱۹۸۱)؛ ''وصف طبیعت در غزل فارسی قرن یازدهم میلادی'' (پاریس، ۱۹۶۹)؛ ''مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن نهم تا قرن سیزدهم میلادی'' (پاریس، ۱۹۸۶).
خاورشناس فرانسوی. پدرش مهندس راه‌آهن بود و پس از مدتی ریاست کل راه‌آهن مراکش را که در آن زمان مستعمره [[فرانسه]] بود، بر عهده گرفت. به همین دلیل شارل هانری، دبستان و دبیرستان را در [[مراکش، شهر|مراکش]] خواند و ۱۷ سال آغازین عمر خود را همراه والدینش در این کشور زندگی و در مدارس فرانسوی تحصیل کرد. بعدتر، زبان عربی آموخت (۱۹۵۱ـ۱۹۵۴م) و در مدارس عالی الجزایر و تونس درس خواند (۱۹۵۴ـ۱۹۵۷م). از مدرسۀ زبان‌های شرقی پاریس دیپلم زبان فارسی گرفت (۱۹۶۲م) و بعدتر نیز تحصیلاتش را در این رشته تا پایان مقطع دکتری در دانشگاه سوربن و مدرسۀ مطالعات عالی ادامه داد. چندی در ایران به‌سر برد و به مطالعۀ نسخ خطی پرداخت (۱۹۶۸ـ۱۹۷۱م). استاد پژوهشگاه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی دانشگاه پاریس (از ۱۹۷۳م)، مدیر بخش ایران‌شناسی فرانسه در تهران (۱۹۷۴ـ۱۹۷۹م)، استاد مطالعات زبان فارسی (از ۱۹۸۴م) و مدیر موسسۀ مطالعات ایرانی در دانشگاه پاریس (از ۱۹۸۷م) بوده است. دو فوشه‌کور در سال ۱۹۹۸م به سمت مدیریت واحد مطالعات شرقی و زبان عربی در دانشگاه سوربن برگزیده شد و چند سال مدیر بخش دکتری زبان و تمدن خاور نزدیک در همان دانشگاه بود.
 
از آثارش:'' دستور زبان فارسی'' (۱۹۸۱م)؛ ''وصف طبیعت در غزل فارسی قرن یازدهم میلادی'' (رسالۀ دکتری) (پاریس، ۱۹۶۹م)؛ ''مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن نهم تا قرن سیزدهم میلادی'' (پاریس، ۱۹۸۶م). مهم‌ترین اثر هانری دوفوشه کور ترجمۀ دیوان حافظ به زبان فرانسه است؛ اثری به نثر، با شرح و حاشیه‌نویسی مفصل برای مخاطب فرانسویِ ناآشنا با سنت شعر فارسی.
----
 
 
<br><!--33170300-->
<br><!--33170300-->
[[رده:خاورشناسی]]
[[رده:خاورشناسی]]
[[رده:(خاورشناسی)ایران]]
[[رده:(خاورشناسی)ایران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۰

شارْل هانْری دو فوشِه‌‌کور
Charles-Henri de Fouchécour
زادروز ۱۹۲۵م
درگذشت ۲۰۲۶م
ملیت فرانسوی
تحصیلات و محل تحصیل مدارس عالی الجزایر و تونس، دکتری از دانشگاه سوربن
شغل و تخصص اصلی خاورشناس
سمت استاد پژوهشگاه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی دانشگاه پاریس (از ۱۹۷۳م)، مدیر بخش ایران‌شناسی فرانسه در تهران (۱۹۷۴ـ۱۹۷۹م)، استاد مطالعات زبان فارسی (از ۱۹۸۴م) و مدیر موسسۀ مطالعات ایرانی در دانشگاه پاریس (از ۱۹۸۷م)
آثار دستور زبان فارسی (۱۹۸۱م)؛ وصف طبیعت در غزل فارسی قرن یازدهم میلادی (رسالۀ دکتری) (پاریس، ۱۹۶۹م)؛ مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن نهم تا قرن سیزدهم میلادی (پاریس، ۱۹۸۶م). ترجمه دیوان حافظ به زبان فرانسه
گروه مقاله خاورشناسی
شارل هانری دو فوشه‌کور

فوشِه‌‌کور، شارْل هانْری دو (۲۳ اوت ۱۹۲۵ – ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶م) (Charles-Henri de Fouchécour)


خاورشناس فرانسوی. پدرش مهندس راه‌آهن بود و پس از مدتی ریاست کل راه‌آهن مراکش را که در آن زمان مستعمره فرانسه بود، بر عهده گرفت. به همین دلیل شارل هانری، دبستان و دبیرستان را در مراکش خواند و ۱۷ سال آغازین عمر خود را همراه والدینش در این کشور زندگی و در مدارس فرانسوی تحصیل کرد. بعدتر، زبان عربی آموخت (۱۹۵۱ـ۱۹۵۴م) و در مدارس عالی الجزایر و تونس درس خواند (۱۹۵۴ـ۱۹۵۷م). از مدرسۀ زبان‌های شرقی پاریس دیپلم زبان فارسی گرفت (۱۹۶۲م) و بعدتر نیز تحصیلاتش را در این رشته تا پایان مقطع دکتری در دانشگاه سوربن و مدرسۀ مطالعات عالی ادامه داد. چندی در ایران به‌سر برد و به مطالعۀ نسخ خطی پرداخت (۱۹۶۸ـ۱۹۷۱م). استاد پژوهشگاه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی دانشگاه پاریس (از ۱۹۷۳م)، مدیر بخش ایران‌شناسی فرانسه در تهران (۱۹۷۴ـ۱۹۷۹م)، استاد مطالعات زبان فارسی (از ۱۹۸۴م) و مدیر موسسۀ مطالعات ایرانی در دانشگاه پاریس (از ۱۹۸۷م) بوده است. دو فوشه‌کور در سال ۱۹۹۸م به سمت مدیریت واحد مطالعات شرقی و زبان عربی در دانشگاه سوربن برگزیده شد و چند سال مدیر بخش دکتری زبان و تمدن خاور نزدیک در همان دانشگاه بود.

از آثارش: دستور زبان فارسی (۱۹۸۱م)؛ وصف طبیعت در غزل فارسی قرن یازدهم میلادی (رسالۀ دکتری) (پاریس، ۱۹۶۹م)؛ مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن نهم تا قرن سیزدهم میلادی (پاریس، ۱۹۸۶م). مهم‌ترین اثر هانری دوفوشه کور ترجمۀ دیوان حافظ به زبان فرانسه است؛ اثری به نثر، با شرح و حاشیه‌نویسی مفصل برای مخاطب فرانسویِ ناآشنا با سنت شعر فارسی.