سجادی، ضیاء الدین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\2' به '<!--2')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


سجّادی، ضیاء‌الدّین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)<br>
[[پرونده: 25096000.jpg | بندانگشتی|سجّادي، ضياء‌الدّين]]
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان = ضیاء‌الدّین سجّادی
|عنوان = ضیاء‌الدّین سجّادی
خط ۲۹: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ ادبیات فارسی از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: ''دیوان خاقانی شروانی'' (۱۳۳۸ش)؛ ''مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی'' (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: ''فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی'' (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ ''کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا'' (۱۳۶۵ش).
}}
[[پرونده:25096000-3.jpg|بندانگشتی|از راست: کیکاووس جهانداری، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ضیاءالدین سجادی، ایرج افشار، حبیب یغمایی و ابراهیم دهگان]]
[[پرونده:25096000-5.jpg|بندانگشتی|ضیاءالدّین سجّادی]]
سجّادی، ضیاء‌الدّین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)<br>
 
مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ [[فارسی، ادبیات|ادبیات فارسی]] از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از [[دانشگاه تهران]] دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: ''دیوان خاقانی شروانی'' (۱۳۳۸ش)؛ ''مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی'' (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: ''فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی'' (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ ''کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا'' (۱۳۶۵ش).
<br><!--25096000-->
<br><!--25096000-->
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات فارسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۳

سجّادی، ضیاء‌الدّین (مشهد ۱۲۹۸ـ تهران ۱۳۷۵ش)

ضیاء‌الدّین سجّادی
زادروز مشهد ۱۲۹۸ش
درگذشت تهران ۱۳۷۵ش
ملیت ایرانی
تحصیلات و محل تحصیل دانشنامۀ دکتری ادبیات فارسی از دانشگاه تهران
شغل و تخصص اصلی مصحّح و ادب‌پژوه
سمت عضو شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو
آثار  فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی (2 جلد، 1374ش)
گروه مقاله ادبیات فارسی، رسانه‌ها و ارتباطات
جوایز و افتخارات  نشان درجۀ اول فرهنگ
از راست: کیکاووس جهانداری، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ضیاءالدین سجادی، ایرج افشار، حبیب یغمایی و ابراهیم دهگان
ضیاءالدّین سجّادی

مصحّح و ادب‌پژوه ایرانی. دورۀ دانشسرای مقدماتی را در زادگاه خود گذراند و در همان‌جا به تدریس در مدارس پرداخت. چندی بعد، راهی تهران شد و در ۱۳۲۴ش، پس از کسب رتبۀ اول در رشتۀ ادبیات فارسی از دانشسرای ‌عالی، دانشنامۀ دکتری این رشته را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در ۱۳۳۵ش، به خدمت آن دانشگاه درآمد. در دورۀ خدمتش در مراکز آموزش عالی تدریس کرد. از ۱۳۳۸ش، به عضویت شورای نویسندگان برنامه‌های انتشارات رادیو انتخاب شد و تهیه و اجرای برنامه‌های ادبی و مذهبی در رادیو ایران را برعهده داشت. به‌پاس خدمات علمی و فرهنگی‌اش، به دریافت نشان درجۀ اول فرهنگ نایل آمد. از او بیش از ۱۷۰ مقاله، در زمینه‌های ادبی، فرهنگی، علمی و مذهبی در نشریات به چاپ رسیده است. یک‌‌دوره کتاب فارسی و دستور و تاریخ ادبیات فارسی برای دبیرستان‌ها (با همکاری دیگران)، تألیف کرده است. از تصحیحات او: دیوان خاقانی شروانی (۱۳۳۸ش)؛ مجموعۀ نامه‌های خاقانی شروانی (۱۳۴۶ش). از تألیفات او: فرهنگ لغات و تعبیرات با شرح اعلام و مشکلات دیوان خاقانی شروانی (۲ جلد، ۱۳۷۴ش)؛ کوی سرخاب تبریز و مقبرةالشعرا (۱۳۶۵ش).