فیض آباد (هند): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | |||
| کشور =هند | |||
فیضآباد | | نام فارسی = فیضآباد | ||
|نام لاتین = Faizabad | |||
| نام قدیمی = | |||
| نام دیگر = | |||
| استان = اوتارپرادش | |||
| شهرستان = | |||
| بخش = | |||
| موقعیت = | |||
| جمعیت = 165,228 نفر (۲۰۱۱) | |||
| مساحت = 16.02 کیلومتر مربع | |||
| نوع اقلیم = آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب | |||
| ارتفاع از سطح دریا = ۹۷ متر | |||
| تولیدات و صنایع مهم = دارای پالایشگاه شکر، و مرکز فروش محصولات کشاورزی | |||
| برخی بناهای مهم = | |||
| شهر ها و آبادی های مهم = | |||
}} | |||
فیضآباد (هند) (Faizabad) | |||
شهری در [[اوتارپرادش]] [[هند]]، با 165,228 نفر جمعیت (۲۰۱۱) و 16.02 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است. در رأس بخش قابل کشتیرانی رود [[گاگرا]]<ref>Ghagara River</ref> قرار دارد و دارای پالایشگاه [[شکر]]، و مرکز فروش محصولات [[کشاورزی]] است. سعادت خان برهانالملک، از خاندانی از سادات [[نیشابور، شهر|نیشابور]]، در ۱۱۳۲ق این شهر را بنا کرد. فیضآباد از ۱۷۲۴ـ۱۷۲۵ پایتخت [[اوده]]<ref>Oudh </ref> بود. فرمانروایان آن باغها و بازارهای فراوان در شهر ایجاد کردند. شجاعالدوله، سومین نواب، که بیشتر در [[لکهنو]]<ref>Lucknow</ref> اقامت داشت، با شکست از انگلیسیها (۱۷۶۶) به فیضآباد نقل مکان کرد. در ۱۱۸۹م، آصفالدوله، چهارمین نواب، لکهنو را مقر خود قرار داد و از اهمیت فیضآباد کاسته شد. [[انگلستان]] در ۱۸۴۷، اوده را به قلمرو خود منضم کرد و فیضآباد دوباره رونق گرفت. مزار شجاعالدوله و همسرش، بهوبیگم، از اماکن تاریخی این شهر است. شهر باستانی [[آیودهیا]] را نیز شامل میشود. | |||
فیضآباد، آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب تحت تأثیر [[باد موسمی|بادهای موسمی]] دارد. دمای تابستان (مارس تا ژوئیه) میتواند از ۳۵ تا ۴۵، و دمای زمستان (نوامبر تا فوریه) از ۶ تا ۲۵ درجه سانتیگراد متغیر باشد. بیش از ۸۵ درصد از بارندگی سالانه ۱.۱۰۰ میلیمتر، در طول بادهای موسمی جنوب غربی، از ژوئن تا سپتامبر رخ میدهد. | |||
---- | ---- | ||
[[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی هند]] | [[Category:جغرافیای آسیا]] [[Category:جغرافیای انسانی هند]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۶
| فیض آباد (هند) | |
|---|---|
| کشور | هند |
| نام فارسی | فیضآباد |
| نام لاتین | Faizabad |
| جمعیت | 165,228 نفر (۲۰۱۱) |
| نوع اقلیم | آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب |
| ارتفاع از سطح دریا | ۹۷ متر |
| تولیدات و صنایع مهم | دارای پالایشگاه شکر، و مرکز فروش محصولات کشاورزی |
| استان یا ایالت | اوتارپرادش |
| مساحت | 16.02 کیلومتر مربع |
فیضآباد (هند) (Faizabad)
شهری در اوتارپرادش هند، با 165,228 نفر جمعیت (۲۰۱۱) و 16.02 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده است. در رأس بخش قابل کشتیرانی رود گاگرا[۱] قرار دارد و دارای پالایشگاه شکر، و مرکز فروش محصولات کشاورزی است. سعادت خان برهانالملک، از خاندانی از سادات نیشابور، در ۱۱۳۲ق این شهر را بنا کرد. فیضآباد از ۱۷۲۴ـ۱۷۲۵ پایتخت اوده[۲] بود. فرمانروایان آن باغها و بازارهای فراوان در شهر ایجاد کردند. شجاعالدوله، سومین نواب، که بیشتر در لکهنو[۳] اقامت داشت، با شکست از انگلیسیها (۱۷۶۶) به فیضآباد نقل مکان کرد. در ۱۱۸۹م، آصفالدوله، چهارمین نواب، لکهنو را مقر خود قرار داد و از اهمیت فیضآباد کاسته شد. انگلستان در ۱۸۴۷، اوده را به قلمرو خود منضم کرد و فیضآباد دوباره رونق گرفت. مزار شجاعالدوله و همسرش، بهوبیگم، از اماکن تاریخی این شهر است. شهر باستانی آیودهیا را نیز شامل میشود.
فیضآباد، آب و هوای نیمهگرمسیری مرطوب تحت تأثیر بادهای موسمی دارد. دمای تابستان (مارس تا ژوئیه) میتواند از ۳۵ تا ۴۵، و دمای زمستان (نوامبر تا فوریه) از ۶ تا ۲۵ درجه سانتیگراد متغیر باشد. بیش از ۸۵ درصد از بارندگی سالانه ۱.۱۰۰ میلیمتر، در طول بادهای موسمی جنوب غربی، از ژوئن تا سپتامبر رخ میدهد.