پرش به محتوا

کاظمی، حسین (تهران ۱۳۰۳ـ۱۳۷۵ش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۲: خط ۳۲:
[[پرونده:35077500- 2.jpg|جایگزین=حسین کاظمی|بندانگشتی|حسین کاظمی]]
[[پرونده:35077500- 2.jpg|جایگزین=حسین کاظمی|بندانگشتی|حسین کاظمی]]
[[پرونده:35077500.jpg|جایگزین=از آثار کاظمی|بندانگشتی|از آثار کاظمی]]
[[پرونده:35077500.jpg|جایگزین=از آثار کاظمی|بندانگشتی|از آثار کاظمی]]
<p>نقاش ایرانی. از برجسته‌ترین پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. در خلق نقاشی‌هایش از شکل‌های ساده، رنگ‌های محدود، و موادومصالح مختلف، همچون پلاستوفوم و اسید، برای ایجاد بافت استفاده می‌کرد. از شیوه‌ای نیمه‌انتزاعی به‌شیوه‌ای شکل‌نماتر گرایید. طبیعت و عناصر طبیعی در آثارش حضوری دائم دارند؛ و تضاد ـ دغدغۀ دائمی او ـ به‌گونه‌ای منحصربه‌فرد در پرده‌هایش بازتاب یافته است. آثار وی از گرایش او به متافیزیک و عرفان نشان دارند؛ پردۀ ''متافیزیک یک ماده'' (۱۳۵۰ش؛ موزۀ هنرهای معاصر، تهران)، و'' گیاه و سنگ'' (۱۳۵۶ش) از آن جمله‌اند. در تکچهره‌سازی نیز مهارت داشت، تکچهرۀ چیره‌دستانه‌اش از ''صادق هدایت'' (۱۳۳۴ش)، نمونۀ گزیده‌ای است. نخست در دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران (۱۳۲۱ـ۱۳۲۴ش) درس خواند. در ۱۳۳۲ش به پاریس رفت و تحصیلاتش را در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس (بوزار) پی گرفت. در ۱۳۲۸ش نخستین نگارخانۀ ایران با نام «آپادانا» را با همکاری محمود جوادی‌پور و هوشنگ آجودانی تأسیس کرد. دوبار در ۱۳۴۳ و ۱۳۴۵ش در بی‌ینال ونیز شرکت کرد. ریاست هنرستان هنرهای زیبای تبریز (۱۳۳۷ش)، و هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران (۱۳۴۱ش) را برعهده داشت. در دانشکدۀ هنرهای زیبا تدریس می‌کرد. آثارش را در چندین نگارخانه به‌نمایش گذاشت. در بی‌ینال اول و دوم تهران (۱۳۳۷ـ۱۳۳۹‌)، شرکت کرد، و به دریافت مدال طلا نائل آمد.</p>
<p>نقاش ایرانی. از برجسته‌ترین پیش‌گامان نقاشی نو در ایران بود. در خلق نقاشی‌هایش از شکل‌های ساده، رنگ‌های محدود، و موادومصالح مختلف، همچون پلاستوفوم و اسید، برای ایجاد بافت استفاده می‌کرد. از شیوه‌ای نیمه‌انتزاعی به‌شیوه‌ای شکل‌نماتر گرایید. طبیعت و عناصر طبیعی در آثارش حضوری دائم دارند؛ و تضاد ـ دغدغۀ دائمی او ـ به‌گونه‌ای منحصربه‌فرد در پرده‌هایش بازتاب یافته است. آثار وی از گرایش او به متافیزیک و عرفان نشان دارند؛ پردۀ ''متافیزیک یک ماده'' (۱۳۵۰ش؛ [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر]]، تهران)، و'' گیاه و سنگ'' (۱۳۵۶ش) از آن جمله‌اند. در تکچهره‌سازی نیز مهارت داشت، تکچهرۀ چیره‌دستانه‌اش از ''[[هدایت، صادق (تهران ۱۲۸۱ـ پاریس ۱۳۳۰ش)|صادق هدایت]]'' (۱۳۳۴ش)، نمونۀ گزیده‌ای است. نخست در [[دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران|دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران]] (۱۳۲۱ـ۱۳۲۴ش) درس خواند. در ۱۳۳۲ش به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت و تحصیلاتش را در مدرسۀ هنرهای زیبای پاریس ([[بوزار، مدرسه|بوزار]]) پی گرفت. در ۱۳۲۸ش نخستین نگارخانۀ ایران با نام «آپادانا» را با همکاری [[جوادی پور، محمود (تهران ۱۲۹۹ـ۱۳۹۱ش)|محمود جوادی‌پور]] و هوشنگ آجودانی تأسیس کرد. دوبار در ۱۳۴۳ و ۱۳۴۵ش در بی‌ینال ونیز شرکت کرد. ریاست هنرستان هنرهای زیبای تبریز (۱۳۳۷ش)، و هنرستان هنرهای زیبای پسران تهران (۱۳۴۱ش) را برعهده داشت. در دانشکدۀ هنرهای زیبا تدریس می‌کرد. آثارش را در چندین نگارخانه به‌نمایش گذاشت. در بی‌ینال اول و دوم تهران (۱۳۳۷ـ۱۳۳۹‌)، شرکت کرد، و به دریافت مدال طلا نائل آمد.</p>
<br><!--35077500-->
<br><!--35077500-->
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]]
سرویراستار
۵۵٬۶۳۶

ویرایش