ابزار چهره نگاری: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
ابزار چهرهنگاری (identikit)<br /> مجموعهای از طرح تصاویر بخشهای مختلف صورت که در ساختن شبیهِ شخصی که تعیین هویت او مورد نظر است بهکار گرفته میشود. این روش، به ابتکار هیو سی مکدونالد<ref>Hugh C McDonald</ref> | ابزار چهرهنگاری (identikit)<br /> مجموعهای از طرح تصاویر بخشهای مختلف صورت که در ساختن شبیهِ شخصی که تعیین [[هویت]] او مورد نظر است بهکار گرفته میشود. این روش، به ابتکار هیو سی مکدونالد<ref>Hugh C McDonald</ref> در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] تکامل پیدا کرد. اما رفتهرفته و به شکلی گسترده روش [[چهره نگاری|چهرهنگاری]] مبتنی بر عکس<ref>photofit</ref>، که شباهت واقعبینانهتری به دست میدهد، جانشین روش پیشین شده است. پلیس، در ۱۹۶۱م، برای اولینبار در [[انگلستان]] ابزار چهرهنگاری را بهکار گرفت. در [[ایران]]، ادارۀ آگاهی، که یکی از ادارات [[نیروی انتظامی]] کشور است، برای یافتن تبهکاران فراری، از این ابزار استفاده میکند.<br /> <!--11017900--> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۵
ابزار چهرهنگاری (identikit)
مجموعهای از طرح تصاویر بخشهای مختلف صورت که در ساختن شبیهِ شخصی که تعیین هویت او مورد نظر است بهکار گرفته میشود. این روش، به ابتکار هیو سی مکدونالد[۱] در امریکا تکامل پیدا کرد. اما رفتهرفته و به شکلی گسترده روش چهرهنگاری مبتنی بر عکس[۲]، که شباهت واقعبینانهتری به دست میدهد، جانشین روش پیشین شده است. پلیس، در ۱۹۶۱م، برای اولینبار در انگلستان ابزار چهرهنگاری را بهکار گرفت. در ایران، ادارۀ آگاهی، که یکی از ادارات نیروی انتظامی کشور است، برای یافتن تبهکاران فراری، از این ابزار استفاده میکند.