اتحادیه کارگری بزرگ ملی سراسری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


اتحادیۀ کارگری بزرگ ملّی سراسری (Grand National Consolidated Trades Union)<br>
اتحادیۀ کارگری بزرگ ملی سراسری (Grand National Consolidated Trades Union)<br>




اولین اتحادیۀ بزرگ کارگری انگلستان [[اوین، رابرت (۱۷۷۱ـ۱۸۵۸)|رابرت اوئن]]<ref>Robert Owen</ref> در ۱۸۳۳ آن ‌را به صورت تشکّلی فراگیر تأسیس کرد. این اتحادیه در اوج شکوفایی ۵۰۰هزار عضو از اصناف مختلف، ازجمله معدن‌چیان، خیاطان، نانوایان و کارگران و کارکنان شرکت‌های گاز داشت. هدف اعتصاب همگانی این اتحادیه، یعنی وادارکردن کارفرمایان به موافقت با هشت ساعت کار روزانه، با واکنش شدید کارفرمایان و دولت مواجه شد. بسیاری از کارفرمایان کارگرانی را که از امضای سند محکومیت اتحادیۀ کارگری خودداری کرده بودند به محل کارشان راه ندادند، دولت نیز شش نفر از رهبران جنبش کارگری را، که به شهدای تولپادل<ref>Tolpuddle Martyrs</ref> معروف شدند، را به هفت سال تبعید محکوم کرد. درپی این واکنش شدید اتحادیه در اکتبر ۱۸۳۴ فروپاشید. <br><!--11103200-->
اولین اتحادیۀ بزرگ کارگری انگلستان [[اوئن، رابرت (۱۷۷۱ـ۱۸۵۸م)|رابرت اوئن]]<ref>Robert Owen</ref> در ۱۸۳۳م آن ‌را به صورت تشکّلی فراگیر تأسیس کرد. این اتحادیه در اوج شکوفایی ۵۰۰هزار عضو از اصناف مختلف، ازجمله معدن‌چیان، خیاطان، نانوایان و کارگران و کارکنان شرکت‌های گاز داشت. هدف اعتصاب همگانی این اتحادیه، یعنی وادارکردن کارفرمایان به موافقت با هشت ساعت کار روزانه، با واکنش شدید کارفرمایان و دولت مواجه شد. بسیاری از کارفرمایان کارگرانی را که از امضای سند محکومیت اتحادیۀ کارگری خودداری کرده بودند به محل کارشان راه ندادند، دولت نیز شش نفر از رهبران جنبش کارگری را، که به شهدای تولپادل<ref>Tolpuddle Martyrs</ref> معروف شدند، را به هفت سال تبعید محکوم کرد. درپی این واکنش شدید اتحادیه در اکتبر ۱۸۳۴م فروپاشید. <br><!--11103200-->





نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۲

اتحادیۀ کارگری بزرگ ملی سراسری (Grand National Consolidated Trades Union)


اولین اتحادیۀ بزرگ کارگری انگلستان رابرت اوئن[۱] در ۱۸۳۳م آن ‌را به صورت تشکّلی فراگیر تأسیس کرد. این اتحادیه در اوج شکوفایی ۵۰۰هزار عضو از اصناف مختلف، ازجمله معدن‌چیان، خیاطان، نانوایان و کارگران و کارکنان شرکت‌های گاز داشت. هدف اعتصاب همگانی این اتحادیه، یعنی وادارکردن کارفرمایان به موافقت با هشت ساعت کار روزانه، با واکنش شدید کارفرمایان و دولت مواجه شد. بسیاری از کارفرمایان کارگرانی را که از امضای سند محکومیت اتحادیۀ کارگری خودداری کرده بودند به محل کارشان راه ندادند، دولت نیز شش نفر از رهبران جنبش کارگری را، که به شهدای تولپادل[۲] معروف شدند، را به هفت سال تبعید محکوم کرد. درپی این واکنش شدید اتحادیه در اکتبر ۱۸۳۴م فروپاشید.



  1. Robert Owen
  2. Tolpuddle Martyrs