پرش به محتوا

فلسفه پول (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:
فلسفۀ پول (Die Philosophie des Geldes)
فلسفۀ پول (Die Philosophie des Geldes)


رساله‌ای بینارشته‌ای از [[زیمل، گیورک (۱۸۵۸ـ ۱۹۱۸)|گئورگ زیمل]]<ref>Georg Simmel</ref>، جامعه‌شناس و فیلسوف آلمانی. کتاب در سال 1900م به زبان آلمانی منتشر شده است.  زیمل ، در این اثر ، نظریۀ نماد در مورد پول را شرح می‌دهد، و در تحلیل خود آرای مأخوذ از [[اقتصاد]]، [[تاریخ]]، [[جامعه شناسی|جامعه‌شناسی]] و [[روان شناسی|روان‌شناسی]] را با هم جمع می‌کند تا نشان دهد که چه‌گونه پول روابط اجتماعی و رفتارها را تنظیم و بر حسب مقدار تعریف می‌کند. اساس این کتاب، سخنرانی او دربارۀ روان‌شناسی پول در یک سمینار علوم سیاسی در آلمان بوده است. کتاب شامل دو فصل (فصل اول تحلیلی و فصل دوم تألیفی) می‌شود و هر فصل حاوی سه بخش است که در آن زیمل پول را به هر پدیدۀ اجتماعی که قابل تصور است ربط می‌دهد؛ به علاوه در مورد ارتباط حل‌نشدنی بین پول و فرد و جامعۀ مدرن در این کتاب بحث می‌کند. فلسفۀ پول را نخستین بار شهناز مسمی‌پرست از متن انگلیسی (تحت عنوان The philosophy of money) به فارسی برگردانده و بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه‏ (در 708 صفحۀ وزیری) به سال 1397ش چاپ و منتشر کرده که این ترجمه تا سال 1399 دو نوبت دیگر تجدید چاپ شده است؛ بار دیگر این کتاب را جواد گنجی و صالح نجفی مجدداً از ترجمۀ انگیسی به فارسی برگردانده و نشر مرکز آن را در سال 1399 (در 568 صفحۀ وزیری) منتشر کرده است. این ترجمۀ اخیر نیز در سال 1400 تجدید چاپ شده است.
رساله‌ای بینارشته‌ای از [[زیمل، گئورگ|گئورگ زیمل]]<ref>Georg Simmel</ref>، جامعه‌شناس و فیلسوف آلمانی. کتاب در سال 1900م به زبان آلمانی منتشر شده است.  زیمل ، در این اثر ، نظریۀ نماد در مورد پول را شرح می‌دهد، و در تحلیل خود آرای مأخوذ از [[اقتصاد]]، [[تاریخ]]، [[جامعه شناسی|جامعه‌شناسی]] و [[روان شناسی|روان‌شناسی]] را با هم جمع می‌کند تا نشان دهد که چه‌گونه پول روابط اجتماعی و رفتارها را تنظیم و بر حسب مقدار تعریف می‌کند. اساس این کتاب، سخنرانی او دربارۀ روان‌شناسی پول در یک سمینار علوم سیاسی در آلمان بوده است. کتاب شامل دو فصل (فصل اول تحلیلی و فصل دوم تألیفی) می‌شود و هر فصل حاوی سه بخش است که در آن زیمل پول را به هر پدیدۀ اجتماعی که قابل تصور است ربط می‌دهد؛ به علاوه در مورد ارتباط حل‌نشدنی بین پول و فرد و جامعۀ مدرن در این کتاب بحث می‌کند. فلسفۀ پول را نخستین بار شهناز مسمی‌پرست از متن انگلیسی (تحت عنوان The philosophy of money) به فارسی برگردانده و بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه‏ (در 708 صفحۀ وزیری) به سال 1397ش چاپ و منتشر کرده که این ترجمه تا سال 1399 دو نوبت دیگر تجدید چاپ شده است؛ بار دیگر این کتاب را جواد گنجی و صالح نجفی مجدداً از ترجمۀ انگیسی به فارسی برگردانده و نشر مرکز آن را در سال 1399 (در 568 صفحۀ وزیری) منتشر کرده است. این ترجمۀ اخیر نیز در سال 1400 تجدید چاپ شده است.
 


'''گزارش محتوا'''
'''گزارش محتوا'''
خط ۱۰: خط ۹:


زیمل در بخش دوم بر این معنی تأکید می‌کند که پول در رفتارهای فرهنگی و اجتماعی گاه نقش نجات‌دهنده دارد و گاه نقش اسیرکننده. در آغـاز رهایی‌بخش است، زیرا امکان می‌دهد که رشته‌های پیوند شخصی محدود ميان دهقان و مالک گسسته شود و آزادی انتخاب بیش‌تری در تولید، که مبارزۀ انسان با خودش را به مبارزه با طبیعت تبدیل می‌کند و موجب پیشرفت‌های فنی و تکامل صنعت می‌شود، پدید آید. پول همۀ وابستگی‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه با افزایش و تقسیم آنها به اجزای متعدد، مانند آنچه در مورد ساکنان شهرها می‌بینم، آنها را غیرشخصی و نامرئی می‌سازد. و بالاخره، ظهور دولت امروزی و تشکل نخبه‌های فرهنگی جدید و روزافزون و پیوسته رو به فردگرایی بیش‌تری را ممکن می‌سازد، ولی از سوی دیگر موجب خودخواهی حسابگرانه به زیان حساسیت و سطحی بودن روابط می‌شود و به رواج استفادۀ غیرشرافتمندانه از پول کمک می‌کند. این نوع نتیجه‌گیری‌هاست که [[امیل دورکیم]]<ref>Emile Durkheim</ref> را بر آن می‌دارد که تحلیل‌های زیمل را به سبب «روانشناختی بودن» آنها نکوهش کند.
زیمل در بخش دوم بر این معنی تأکید می‌کند که پول در رفتارهای فرهنگی و اجتماعی گاه نقش نجات‌دهنده دارد و گاه نقش اسیرکننده. در آغـاز رهایی‌بخش است، زیرا امکان می‌دهد که رشته‌های پیوند شخصی محدود ميان دهقان و مالک گسسته شود و آزادی انتخاب بیش‌تری در تولید، که مبارزۀ انسان با خودش را به مبارزه با طبیعت تبدیل می‌کند و موجب پیشرفت‌های فنی و تکامل صنعت می‌شود، پدید آید. پول همۀ وابستگی‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه با افزایش و تقسیم آنها به اجزای متعدد، مانند آنچه در مورد ساکنان شهرها می‌بینم، آنها را غیرشخصی و نامرئی می‌سازد. و بالاخره، ظهور دولت امروزی و تشکل نخبه‌های فرهنگی جدید و روزافزون و پیوسته رو به فردگرایی بیش‌تری را ممکن می‌سازد، ولی از سوی دیگر موجب خودخواهی حسابگرانه به زیان حساسیت و سطحی بودن روابط می‌شود و به رواج استفادۀ غیرشرافتمندانه از پول کمک می‌کند. این نوع نتیجه‌گیری‌هاست که [[امیل دورکیم]]<ref>Emile Durkheim</ref> را بر آن می‌دارد که تحلیل‌های زیمل را به سبب «روانشناختی بودن» آنها نکوهش کند.
----
----
<references />
<references />
۴۸٬۴۶۱

ویرایش