الحاوی فی الطب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ حاوی فی الطب (الحاوی...) را به الحاوی فی الطب منتقل کرد) |
||
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
الحاوی فی الطِّب<br> | |||
کتابی در زمینۀ طب از [[رازی، محمد بن زکریا (ری ۲۵۱ـ۳۱۳ق)|ابوبکر محمد بن زکریای رازی]] (۲۵۱ـ۳۱۳ق). این کتاب یک دورۀ کامل طب تا دوران رازی است که مؤلف در آن اقوال و عقاید اطبای گذشته و نیز تجربیات خودش را نوشته است. تعداد مجلّدات این کتاب به روایتهای مختلف از ۱۸ تا ۷۰ است. در این مجلّدات رازی از تجاربی که در هنگام طبابتش در بغداد و ری بهدست آورده بهصورت حکایات سخن گفته است. این کتاب مدّتها مرجع دانشجویان پزشکی دنیا بوده است. معروف است که این کتاب پس از وفات رازی به امر ابن عمید، استاد [[صاحب بن عباد]]، وزیر [[رکن الدوله دیلمی، ابوعلی حسن بن بویه (۲۸۶ـ۳۶۶ق)|رکنالدوله دیلمی]]، از روی یادداشتهایی که از رازی باقی مانده است، بهاهتمام شاگردانش جمعآوری و بهصورت کتاب تنظیم شده است. | کتابی در زمینۀ طب از [[رازی، محمد بن زکریا (ری ۲۵۱ـ۳۱۳ق)|ابوبکر محمد بن زکریای رازی]] (۲۵۱ـ۳۱۳ق). این کتاب یک دورۀ کامل طب تا دوران رازی است که مؤلف در آن اقوال و عقاید اطبای گذشته و نیز تجربیات خودش را نوشته است. تعداد مجلّدات این کتاب به روایتهای مختلف از ۱۸ تا ۷۰ است. در این مجلّدات رازی از تجاربی که در هنگام طبابتش در بغداد و ری بهدست آورده بهصورت حکایات سخن گفته است. این کتاب مدّتها مرجع دانشجویان پزشکی دنیا بوده است. معروف است که این کتاب پس از وفات رازی به امر ابن عمید، استاد [[صاحب بن عباد]]، وزیر [[رکن الدوله دیلمی، ابوعلی حسن بن بویه (۲۸۶ـ۳۶۶ق)|رکنالدوله دیلمی]]، از روی یادداشتهایی که از رازی باقی مانده است، بهاهتمام شاگردانش جمعآوری و بهصورت کتاب تنظیم شده است. | ||
<br><!--18015800--> | <br><!--18015800--> | ||
[[رده:پزشکی]] | [[رده:پزشکی]] | ||
[[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]] | [[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]] |
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۹
الحاوی فی الطِّب
کتابی در زمینۀ طب از ابوبکر محمد بن زکریای رازی (۲۵۱ـ۳۱۳ق). این کتاب یک دورۀ کامل طب تا دوران رازی است که مؤلف در آن اقوال و عقاید اطبای گذشته و نیز تجربیات خودش را نوشته است. تعداد مجلّدات این کتاب به روایتهای مختلف از ۱۸ تا ۷۰ است. در این مجلّدات رازی از تجاربی که در هنگام طبابتش در بغداد و ری بهدست آورده بهصورت حکایات سخن گفته است. این کتاب مدّتها مرجع دانشجویان پزشکی دنیا بوده است. معروف است که این کتاب پس از وفات رازی به امر ابن عمید، استاد صاحب بن عباد، وزیر رکنالدوله دیلمی، از روی یادداشتهایی که از رازی باقی مانده است، بهاهتمام شاگردانش جمعآوری و بهصورت کتاب تنظیم شده است.