Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۸۴۷
ویرایش
بنونیست، امیل (حلب ۱۹۰۲ـ پاریس ۱۹۷۶): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}}بَنوِنیست، اِمیل (حلب ۱۹۰۲ - پاریس ۱۹۷۶) (Benveniste, Emile) | }}بَنوِنیست، اِمیل (حلب ۱۹۰۲ - پاریس ۱۹۷۶) (Benveniste, Emile) | ||
خاورشناس، ایرانشناس و زبانشناس فرانسوی. در دانشگاه پاریس درس خواند. از شاگردان [[آنتوان میه|آنتوان مِیِه]] بود. در ۱۹۲۰ به عضویت انجمن زبانشناسان پاریس درآمد. در ۱۹۲۷، میه کرسی استادی خود را به او سپرد. در ۱۹۳۱، کتاب استادش را با عنوان ''دستو زبان فارسی باستان'' ویرایش و با افزودههایی چاپ کرد. در ۱۹۳۵، با نوشتن دو رسالۀ ''مبانی تکوین نامها در زبانهای هندواروپایی'' (چاپ ۱۹۳۵) و ''مصدرهای اوستایی'' (چاپ ۱۹۳۵) دانشنامۀ دکتری گرفت. در ۱۹۳۷، استاد رسمی دستور زبان تطبیقی در [[کولژ دو فرانس]] شد. در ۱۹۶۲، به عضویت فرهنگستان کتیبهها و ادبیات درآمد. در ۱۹۶۳، با [[ژیلبر لازار]] و [[ | خاورشناس، ایرانشناس و زبانشناس فرانسوی. در دانشگاه پاریس درس خواند. از شاگردان [[آنتوان میه|آنتوان مِیِه]] بود. در ۱۹۲۰ به عضویت انجمن زبانشناسان پاریس درآمد. در ۱۹۲۷، میه کرسی استادی خود را به او سپرد. در ۱۹۳۱، کتاب استادش را با عنوان ''دستو زبان فارسی باستان'' ویرایش و با افزودههایی چاپ کرد. در ۱۹۳۵، با نوشتن دو رسالۀ ''مبانی تکوین نامها در زبانهای هندواروپایی'' (چاپ ۱۹۳۵) و ''مصدرهای اوستایی'' (چاپ ۱۹۳۵) دانشنامۀ دکتری گرفت. در ۱۹۳۷، استاد رسمی دستور زبان تطبیقی در [[کولژ دو فرانس]] شد. در ۱۹۶۲، به عضویت فرهنگستان کتیبهها و ادبیات درآمد. در ۱۹۶۳، با [[ژیلبر لازار]] و [[ماسینیون، لوئی|لوئی ماسینیون]]، بنیاد مطالعات ایرانی را در [[دانشگاه سوربون]] دایر کرد و خود ریاست آن را بهعهده گرفت. | ||
بنونیست در ۱۹۵۴، [[دانشگاه تهران]] به او دکترای افتخاری داد. از درخشانترین چهرههای علمی زبانشناسی تاریخی و دستور مقایسهای زبانهای هندواروپایی و زبانشناسی عمومی بود. | بنونیست در ۱۹۵۴، [[دانشگاه تهران]] به او دکترای افتخاری داد. از درخشانترین چهرههای علمی زبانشناسی تاریخی و دستور مقایسهای زبانهای هندواروپایی و زبانشناسی عمومی بود. | ||