نینگ بو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | |||
| کشور =چین | |||
| نام فارسی = نینْگْبو | |||
|نام لاتین = Ningbo | |||
| نام قدیمی = نینگشین | |||
| نام دیگر =نینگپو | |||
| استان = ججیانگ | |||
| شهرستان = | |||
| بخش = | |||
| موقعیت = شرق چین، ۲۵کیلومتری مصب رود یونگ | |||
| جمعیت = 9,618,000 نفر (۲۰۲۲) | |||
| مساحت = 9,816 کیلومتر مربع | |||
| نوع اقلیم = | |||
| ارتفاع از سطح دریا = ۱۵۰ متر | |||
| تولیدات و صنایع مهم = صنایع ماهیگیری، کشتیسازی، پالایش نفت، تولید مواد پتروشیمی، تجهیزات فنّاوری پیشرفته، و صنایع دستی مانند ابریشم، وسایل چوبی لاک و الکلی شده، و لوازم خانگی؛ صنایع جدید شامل پالایش نفت، علوم مهندسی، و تولید پارچه، مواد پتروشیمی، و موتورهای گازوئیلی | |||
| برخی بناهای مهم = | |||
| شهر ها و آبادی های مهم = | |||
}} | |||
[[پرونده:39246600-1.jpg|بندانگشتی|موزه تاریخ نینگ بو]] | |||
نینْگْبو (Ningbo) | نینْگْبو (Ningbo) | ||
(یا: نینگپو<ref>Ningpo</ref>؛ نام سابق: نینگشین<ref>Ninghsien | (یا: نینگپو<ref>Ningpo</ref>؛ نام سابق: نینگشین<ref>Ninghsien | ||
</ref>) بندر و شهر ساحلی آزاد در استان [[ججیانگ]]<ref> Zhejiang | </ref>) بندر و شهر ساحلی آزاد در استان [[ججیانگ]]<ref> Zhejiang | ||
</ref>، در شرق [[چین]]، به فاصلۀ ۲۵کیلومتری مصب<ref> mouth </ref> رود یونگ<ref>Yong River</ref>، با | </ref>، در شرق [[چین]]، به فاصلۀ ۲۵کیلومتری مصب<ref> mouth </ref> رود یونگ<ref>Yong River</ref>، با 9,618,000 نفر جمعیت (۲۰۲۲) و 9,816 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارتاند از ماهیگیری، کشتیسازی، پالایش [[نفت]]، تولید مواد پتروشیمی، تجهیزات فنّاوری پیشرفته، و [[صنایع دستی]] سنتی. در دوران [[تانگ، سلسله|سلسلۀ تانگ]]<ref> Tang </ref> (۶۱۸ـ۹۰۷م) مرکز تجارت خارجی، و در ۱۸۱۲ از نخستین بندرهای پیمانی<ref>treaty ports </ref> چین بود. نینگبو که صنایع دستی آن مانند [[ابریشم]]، وسایل چوبی لاک و الکلی شده، و لوازم خانگی شهرت دارد، نقطۀ توزیع کالا برای [[شانگهای]] محسوب میشود و به بندر مهم صیادی تبدیل شده است. صنایع جدید آن شامل پالایش نفت، علوم مهندسی، و تولید پارچه، مواد پتروشیمی، و موتورهای گازوئیلی است. بازرگانان پرتغالی از ۱۵۲۲ تا ۱۵۴۵ در این شهر سکونت گزیدند و آن را لیامپو<ref>Liampo </ref> نامیدند. در ۱۸۴۲، با امضای [[پیمان نانجینگ]]<ref>Treaty of Nanjing</ref>، به روی تجارت خارجی باز شد، اما با توسعۀ شانگهای از اهمیت آن کاسته شد. از ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۹، نینگشین نامیده میشد. | ||
| | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۹
| نینگ بو | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | نینْگْبو |
| نام لاتین | Ningbo |
| جمعیت | 9,618,000 نفر (۲۰۲۲) |
| موقعیت | شرق چین، ۲۵کیلومتری مصب رود یونگ |
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۵۰ متر |
| تولیدات و صنایع مهم | صنایع ماهیگیری، کشتیسازی، پالایش نفت، تولید مواد پتروشیمی، تجهیزات فنّاوری پیشرفته، و صنایع دستی مانند ابریشم، وسایل چوبی لاک و الکلی شده، و لوازم خانگی؛ صنایع جدید شامل پالایش نفت، علوم مهندسی، و تولید پارچه، مواد پتروشیمی، و موتورهای گازوئیلی |
| استان یا ایالت | ججیانگ |
| مساحت | 9,816 کیلومتر مربع |
نینْگْبو (Ningbo)
(یا: نینگپو[۱]؛ نام سابق: نینگشین[۲]) بندر و شهر ساحلی آزاد در استان ججیانگ[۳]، در شرق چین، به فاصلۀ ۲۵کیلومتری مصب[۴] رود یونگ[۵]، با 9,618,000 نفر جمعیت (۲۰۲۲) و 9,816 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع ۱۵۰ متری از سطح دریا واقع شده است. صنایع آن عبارتاند از ماهیگیری، کشتیسازی، پالایش نفت، تولید مواد پتروشیمی، تجهیزات فنّاوری پیشرفته، و صنایع دستی سنتی. در دوران سلسلۀ تانگ[۶] (۶۱۸ـ۹۰۷م) مرکز تجارت خارجی، و در ۱۸۱۲ از نخستین بندرهای پیمانی[۷] چین بود. نینگبو که صنایع دستی آن مانند ابریشم، وسایل چوبی لاک و الکلی شده، و لوازم خانگی شهرت دارد، نقطۀ توزیع کالا برای شانگهای محسوب میشود و به بندر مهم صیادی تبدیل شده است. صنایع جدید آن شامل پالایش نفت، علوم مهندسی، و تولید پارچه، مواد پتروشیمی، و موتورهای گازوئیلی است. بازرگانان پرتغالی از ۱۵۲۲ تا ۱۵۴۵ در این شهر سکونت گزیدند و آن را لیامپو[۸] نامیدند. در ۱۸۴۲، با امضای پیمان نانجینگ[۹]، به روی تجارت خارجی باز شد، اما با توسعۀ شانگهای از اهمیت آن کاسته شد. از ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۹، نینگشین نامیده میشد.