آرامگاه شیخ محمود خیوی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
Tomb of Sheikh Mahmud Khivi
{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5
| نام = آرامگاه شیخ محمود خیوی
| نام لاتین =
| نام‌های دیگر =
| کشور = ایران
|استان =گیلان
| موقعیت = 5کیلومتری غرب شهر آستارا بین روستاهای عنبران و بیجاربین در میان جنگل‌های استان گ
| کاربري =فرهنگی
| مشخصات معماری = مستطیل‌شکل، گنبد دوپوش، دارای یک در ورودی و دو پنجره
| سازنده =
| زمان ساخت =دوره ایلخانان
}}
[[پرونده:2042191043-2.jpg|بندانگشتی|آرامگاه شیخ محمود خیوی]]
آرامگاه شیخ محمود خیوی
آرامگاه شیخ محمود خیوی


بنایی آرامگاهی مربوط به دورۀ ایلخانان در استان گیلان، شهرستان آستارا، بخش مرکزی، دهستان ویرمونی. در 5کیلومتری غرب شهر آستارا بین روستاهای عنبران و بیجاربین در میان جنگل‌های استان گیلان، و در فاصلۀ 3کیلومتری جادۀ آستارا – اردبیل واقع شده است. در این بقعه، سه قبر وجود دارد، که قبر وسط متعلق به شیخ محمود است. از زندگی شیخ محمود اطلاعی در دست نیست، جز اینکه او را شیخ تاج‌الدین محمود خیوی از عارفان سدۀ 8ق می‌دانند. برخی این فرد را از مشایخ اهل سنت و اهل خیوه (ازبکستان) ذکر کرده‌اند، چنانکه امروزه هم این بنا زیر نظر علمای اهل سنت اداره می‌شود؛ اما برخی دیگر زادگاه این شیخ را خیاو (نام قدیم مشگین‌شهر) می‌دانند. بالای قبر شیخ سنگ‌نوشته‌ای به صورت عمودی کار گذاشته‌اند که مضمون فارسی عبارات آن چنین است: «این مزار شیخ محمود خیوی فرزند شیخ هدایت خیوی است، وی شیخی است عالم و عامل و فاضل و کامل، و عابدی‌ست زاهد، تاج ملت و دین است. تاریخ وفات این شیخ سال ۷۳۲ هجری قمری است». پیرامون این بقعه گورستانی شکل گرفته که قبرهای آن با سنگ‌هایی متنوع و منقوش مربوط به دوره‌های مختلف تاریخی است. این بنای تاریخی در شهریورماه ۱۳۵۲ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنایی آرامگاهی مربوط به دورۀ ایلخانان در [[گیلان، استان|استان گیلان]]، [[آستارا، شهرستان|شهرستان آستارا]]، بخش مرکزی، دهستان ویرمونی. در 5کیلومتری غرب [[آستارا، شهر|شهر آستارا]] بین روستاهای عنبران و بیجاربین در میان جنگل‌های استان گیلان، و در فاصلۀ 3کیلومتری جادۀ آستارا – اردبیل واقع شده است. در این بقعه، سه قبر وجود دارد، که قبر وسط متعلق به شیخ محمود است. از زندگی شیخ محمود اطلاعی در دست نیست، جز اینکه او را شیخ تاج‌الدین محمود خیوی از عارفان سدۀ 8ق می‌دانند. برخی این فرد را از مشایخ اهل سنت و اهل خیوه ([[ازبکستان]]) ذکر کرده‌اند، چنانکه امروزه هم این بنا زیر نظر علمای اهل سنت اداره می‌شود؛ اما برخی دیگر زادگاه این شیخ را خیاو (نام قدیم مشگین‌شهر) می‌دانند. بالای قبر شیخ سنگ‌نوشته‌ای به صورت عمودی کار گذاشته‌اند که مضمون فارسی عبارات آن چنین است: «این مزار شیخ محمود خیوی فرزند شیخ هدایت خیوی است، وی شیخی است عالم و عامل و فاضل و کامل، و عابدی‌ست زاهد، تاج ملت و دین است. تاریخ وفات این شیخ سال ۷۳۲ هجری قمری است». پیرامون این بقعه گورستانی شکل گرفته که قبرهای آن با سنگ‌هایی متنوع و منقوش مربوط به دوره‌های مختلف تاریخی است. این بنای تاریخی در شهریورماه ۱۳۵۲ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.





نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۴

Tomb of Sheikh Mahmud Khivi

آرامگاه شیخ محمود خیوی
نام فارسی آرامگاه شیخ محمود خیوی
کشور ایران
استان گیلان
موقعیت 5کیلومتری غرب شهر آستارا بین روستاهای عنبران و بیجاربین در میان جنگل‌های استان گ
کاربری فرهنگی
مشخصات معماری مستطیل‌شکل، گنبد دوپوش، دارای یک در ورودی و دو پنجره
زمان ساخت دوره ایلخانان
آرامگاه شیخ محمود خیوی

آرامگاه شیخ محمود خیوی

بنایی آرامگاهی مربوط به دورۀ ایلخانان در استان گیلان، شهرستان آستارا، بخش مرکزی، دهستان ویرمونی. در 5کیلومتری غرب شهر آستارا بین روستاهای عنبران و بیجاربین در میان جنگل‌های استان گیلان، و در فاصلۀ 3کیلومتری جادۀ آستارا – اردبیل واقع شده است. در این بقعه، سه قبر وجود دارد، که قبر وسط متعلق به شیخ محمود است. از زندگی شیخ محمود اطلاعی در دست نیست، جز اینکه او را شیخ تاج‌الدین محمود خیوی از عارفان سدۀ 8ق می‌دانند. برخی این فرد را از مشایخ اهل سنت و اهل خیوه (ازبکستان) ذکر کرده‌اند، چنانکه امروزه هم این بنا زیر نظر علمای اهل سنت اداره می‌شود؛ اما برخی دیگر زادگاه این شیخ را خیاو (نام قدیم مشگین‌شهر) می‌دانند. بالای قبر شیخ سنگ‌نوشته‌ای به صورت عمودی کار گذاشته‌اند که مضمون فارسی عبارات آن چنین است: «این مزار شیخ محمود خیوی فرزند شیخ هدایت خیوی است، وی شیخی است عالم و عامل و فاضل و کامل، و عابدی‌ست زاهد، تاج ملت و دین است. تاریخ وفات این شیخ سال ۷۳۲ هجری قمری است». پیرامون این بقعه گورستانی شکل گرفته که قبرهای آن با سنگ‌هایی متنوع و منقوش مربوط به دوره‌های مختلف تاریخی است. این بنای تاریخی در شهریورماه ۱۳۵۲ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


مشخصات معماری

آرامگاه با پلانی مستطیل‌شکل، با 6متر ارتفاع و ۲۸ مترمربع مساحت ساخته شده. این بنا دارای گنبد دوپوش است که گنبد داخلی آن 5 و گنبد بیرونی 8متر ارتفاع دارد. سقف گنبد دارای نقوش قدیمی دودگرفته است. بنا با سنگ‌های تراش‌دار ساخته شده و در مرمت، بخش‌هایی از آن را به شکلی ابتدایی و ساده‌انگارانه با آجر بازسازی کرده‌اند. بقعه دارای یک در ورودی و دو پنجره است.