گریگ، ادوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷): تفاوت میان نسخه‌ها

گریگ، اِدوارد (۱۸۴۳ـ۱۹۰۷)(Grieg, Edvard)<br/> [[File:36087100.jpg|thumb|گريگ، اِدوارد]]

 

{{جعبه زندگینامه

|زادروز=۱۸۴۳م

|تحصیلات و محل تحصیل=

| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ســــاز

 

آهنگ‌ســــاز ملی‌گـــرای نروژی. بسیاری از آثارش کوچک‌اندازه‌‌اند، به‌خصوص ترانه‌ها، رقص‌ها، سونات‌ها و آثار پیانویی او که به‌شدت هویت موسیقی محلی نروژی را به‌خود گرفته‌اند. ازجمله آثار ارکستری اوست: کنسرتوی پیانو در لا مینور (۱۸۶۹) و موسیقی صحنه‌ای برای نمایش‌نامۀ ''پِر گونت''<ref>''Peer Gynt''

 

</ref> (۱۸۷۶) اثر هنریک ایبسن<ref>Henrik Ibsen  

 

</ref>، که خود ایبسن و دولت نروژ سفارش ساخت آن را داده بودند. گریگ در برگن<ref>Bergen </ref> به‌دنیا آمد و پسر یک بازرگان بود؛ از ۱۸۴۹، مادرش به او تعلیم پیانو می‌داد. در ۱۸۵۸ با ترغیب اوله بول<ref>Ole Bull</ref> برای تحصیل به لایپزیگ<ref> Leipzig </ref>، رفت و در آن شهر وارد کنسرواتوار شد. در ۱۸۶۳ به کپنهاگ، رفت و از نیلز گاده<ref>Niels Gade </ref> تعلیم گرفت. در ۱۸۶۴ با ریکارد نوردوک<ref>Rikard Nordaak </ref> آشنا شد که آتش اشتیاق او را نسبت به موسیقی ملی نروژ روشن کرد. در ۱۸۶۶، مدیریت انجمن فیلارمونیک کریستیانیا<ref>Christiania Philharmonic Society </ref> را برعهده گرفت و نقش مهمی در شکل‌گیری آکادمی موسیقی نروژ ایفا کرد. در ۱۸۶۹، در کپنهاگ ماندگارترین اثر خود، کنسرتوی پیانو در لا مینور، را برای نخستین‌بار به‌اجرا درآورد. نخستین اجرای ''پِر گونت'' ایبسن در فوریۀ ۱۸۷۶ شهرت گریگ را به‌منزلۀ مهم‌ترین آهنگ‌ساز اسکاندیناویایی دوران تثبیت کرد؛ تصویرپردازی‌های رنگارنگ و احساس‌برانگیز این اثر، اوج استعداد او را به‌نمایش درآورد. گریگ در ۱۸۹۴ از دانشگاه کیمبریج و در ۱۹۰۶ از آکسفورد دکترای افتخاری دریافت کرد. گریگ که روزگاری از جانب کلود دبوسی<ref>Claude Debussy</ref> نادیده گرفته شده و دبوسی به او عنوان «آب‌نبات صورتی پر از برف» داده بود، به چهرۀ محبوب منتقدان بدل شد. گریگ در موسیقی خود به‌سرعت سبکی را کامل کرد که مشخصۀ آن از یک‌سو پژواک ترانه‌های محلی نروژ و از سوی دیگر تجربیات هارمونیک خودش بود، که ترکیب این دو، موسیقی‌ای با قدرت و فردیت عظیم پدید آورد. گریگ پیش از هر چیز آهنگ‌سازی تغزلی برشمرده می‌شد.