گوتیک بین المللی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[File:36155400.jpg|thumb|مريم مجدليه و فرشتگان، کليساي جامع سان جوواني]]

سبک گوتیک متأخر در نقاشی و مجسمه‌سازی، که در اواخر قرن ۱۴ و ۱۵م شکوفا شد. رنگ‌های درخشان، آراستگی درباری، و پرداخت طبیعت‌گرایانۀ<ref>naturalistic</ref> جزئیات، از مشخصات آن است. از بطن هنر درباری فرانسه و بورگونی<ref>Burgundy  

</ref> رویید و بسیاری از نقاط اروپا را فراگرفت، و نمایندگان برجسته‌ای همچون سیمونه مارتینیِ<ref>Simone Martini </ref> ایتالیایی و برادران لمبور<ref>Limbourg brothers  

</ref> فرانسوی‌ـ‌فلاماندری<ref>Franco-Flemish </ref>، پیدا کرد. از آن‌جا که گوتیک بین‌المللی ریشه در تذهیب نسخ خطی داشت، تابناکی رنگ‌ها، ظرافت در جزئیات، طرح‌های پرتفصیل، و شخصیت‌پردازی فردیِ نقاشان مینیاتور‌ساز در نُسخ خطی را، به نقاشی بر روی تخته منتقل کرد. پیروان نامدار آن عبارت‌ بودند از نقاش ـ تذهیب‌گران مکتب فرانسوی ـ فلاندری ازجمله سه برادر لمبور که شاهکارشان کتاب ''ایام پربرکت دوک دو بری''<ref>''Les Très Riches Heures du Duc de Berry'' </ref> بود؛ ژان مالوئل<ref>Jean Malouel </ref> که در پاریس و دیژون<ref>Dijon</ref> کار می‌کرد؛ هانری بل شوز<ref> Henri Belle-chose </ref> که کار مالوئل را در دیژون پی‌ گرفت؛ و ملکیور برودرلام<ref>Melchior Broederlam </ref> از ایپر<ref>Ypres</ref> که نقاش فیلیپ دلاور<ref> Philip the Bold </ref>، دوکِ بورگونی<ref>Duke of Burgundy</ref>، شد. نمایندگان آن در اسپانیا فِرِّر باسّا<ref> Ferrer Bassa </ref>، خایمه<ref>Jaime </ref> و پدرو سِرّا<ref>Pedro Serra </ref>، لوئیس بُرّاسّا<ref>Luis Borrassa </ref> و دیگران؛ در ایتالیا نقاشان سیِنایی<ref>Sienese</ref>، سیمونه مارتینی و لیپّو مِمّی<ref> Lippo Memmi </ref>، و جنتیله دا فابریانو<ref>Gentile da Fabriano</ref> و پیسانلّو<ref> Pisanello</ref>؛ و در ممالک آلمانی اشتفان لوخنر<ref> Stefan Lochner</ref> و مایستر برترام<ref> Master Bertram</ref>، بودند. سبک گوتیک بین‌المللی، پیش‌درآمد شیوۀ نقاشی جنوب هلند، در نخستین دوران شکوفایی‌اش، بود.