داریوش خنجی: تفاوت میان نسخه‌ها

داریوش خنجی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۴

۱۵ بایت حذف‌شده ، ۵ ماه پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار

۴۷٬۳۱۳

ویرایش

نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۰۷ (نمایش مبدأ) Reza rouzbahani (بحث \| مشارکت‌ها) بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۴ (نمایش مبدأ) Mohammadi3 (بحث \| مشارکت‌ها) بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایشگر دیداری تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	آغاز کار خنجی با فیلم‌برداری چهار فیلم کوتاه بود که اولینشان در سال ۱۹۸۴ اکران شد. او اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۸۹ فیلم‌برداری کرد. فیلمی با نام مرا ببوس<ref>Embrasse-moi</ref> به کارگردانی مایکل روسیر<ref>Michèle Rosier</ref> فرانسوی. در سال ۱۹۹۰ ژان پیر ژونه<ref>Marc Caro		آغاز کار خنجی با فیلم‌برداری چهار فیلم کوتاه بود که اولینشان در سال ۱۹۸۴ اکران شد. او اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۸۹ فیلم‌برداری کرد. فیلمی با نام مرا ببوس<ref>Embrasse-moi</ref> به کارگردانی مایکل روسیر<ref>Michèle Rosier</ref> فرانسوی. در سال ۱۹۹۰ ژان پیر ژونه<ref>Marc Caro

	Jean-Pierre Jeunet</ref> (کارگردان مشهور فرانسوی و کارگردان فیلم زندگی شگفت‌انگیز آملی پولان<ref>''The Fabulous Destiny of Amélie Poulain''</ref>) از او خواست برای فیلم‌برداری فیلم جدیدش به تیم او ملحق شود و خنجی هم پذیرفت. فیلم جدید پیر ژونه، اغذیه‌فروشی<ref>Delicatessen</ref> نام داشت. کار خوب خنجی در این فیلم باعث شد در سال ۱۹۹۱ در جشنواره‌ی فیلم سزار ایتالیا نامزد جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری شود. او یک بار دیگر در سال ۱۹۹۵ با پیر ژونه همکاری کرد و دوباره در همان سال در جشنواره‌ها درخشید و نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری جشنواره‌ی سزار شد. در همان سال ۱۹۹۵، مدیریت فیلم‌برداری فیلم هفت<ref>''SE7EN''</ref> دیوید فینچر<ref>David Fincher</ref> را عهده‌دار شد. بعد از هفت، [[برتولوچی، برناردو ~~(۱۹۴1-2018)~~\|برناردو برتالوچی]]<ref>Bernardo Bertolucci</ref> فیلم‌برداری ''زیبایی ربوده شده''<ref>Stealing Beauty</ref> را به او سپرد. سپس در ۱۹۹۶ برای [[آلن پارکر (۱۹۴۴)\|آلن پارکر]]<ref>Alan Parker</ref> فیلم اویتا<ref>Evita</ref> را فیلم‌برداری کرد. این فیلم در جشنواره‌های فیلم اسکار و بفتا<ref>British Academy of Film and Television Arts</ref> نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری شد؛ هرچند از دست‌یابی به جایزه باز ماند. خنجی بعد از این فیلم دوباره به فرانسه رفت و سومین همکاری خود با ژونه را هم با موفقیت انجام داد. در سال ۱۹۹۹ اولین همکاری خود با [[رومن پولانسکی (۱۹۳۳)\|رومن پولانسکی]]<ref>Roman Polanski</ref> را در فیلم دروازه‌ی نهم<ref>Ninth gate</ref> تجربه کرد. در سال ۲۰۰۲ اتاق وحشت<ref>''Panic Room''</ref> را برای فینچر فیلم‌برداری کرد. خنجی در سال ۲۰۰۳ اولین بار با [[وودی آلن]]<ref>Woody Allen</ref> کار کرد و فیلم‌برداری هر چیز دیگر<ref>''Anything Else''</ref> را به عهده گرفت؛ همکاری‌ای که ادامه‌دار شد. وی بعدها چند فیلم دیگر وودی آلن را هم فیلم‌برداری کرد. خنجی در ۲۰۱۶ فیلم شهر گمشده‌ی زی<ref>The Lost City of Z</ref> را برای جیمز گری<ref>James Gray</ref> فیلم‌برداری کرد. آخرین کار‌های او یکی از ساخته‌های بونگ جو-هو<ref>Bong Joon-ho</ref> (کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس شهیر کره‌ای) است که اُکجا<ref>''Okja''</ref> نام دارد و دیگری جواهرات تراش‌نخورده<ref>Uncut Gems</ref> به کارگردانی برادران سفدی.		Jean-Pierre Jeunet</ref> (کارگردان مشهور فرانسوی و کارگردان فیلم زندگی شگفت‌انگیز آملی پولان<ref>''The Fabulous Destiny of Amélie Poulain''</ref>) از او خواست برای فیلم‌برداری فیلم جدیدش به تیم او ملحق شود و خنجی هم پذیرفت. فیلم جدید پیر ژونه، اغذیه‌فروشی<ref>Delicatessen</ref> نام داشت. کار خوب خنجی در این فیلم باعث شد در سال ۱۹۹۱ در جشنواره‌ی فیلم سزار ایتالیا نامزد جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری شود. او یک بار دیگر در سال ۱۹۹۵ با پیر ژونه همکاری کرد و دوباره در همان سال در جشنواره‌ها درخشید و نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری جشنواره‌ی سزار شد. در همان سال ۱۹۹۵، مدیریت فیلم‌برداری فیلم هفت<ref>''SE7EN''</ref> دیوید فینچر<ref>David Fincher</ref> را عهده‌دار شد. بعد از هفت، [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتالوچی]]<ref>Bernardo Bertolucci</ref> فیلم‌برداری ''زیبایی ربوده شده''<ref>Stealing Beauty</ref> را به او سپرد. سپس در ۱۹۹۶ برای [[آلن پارکر (۱۹۴۴)\|آلن پارکر]]<ref>Alan Parker</ref> فیلم اویتا<ref>Evita</ref> را فیلم‌برداری کرد. این فیلم در جشنواره‌های فیلم اسکار و بفتا<ref>British Academy of Film and Television Arts</ref> نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین فیلم‌برداری شد؛ هرچند از دست‌یابی به جایزه باز ماند. خنجی بعد از این فیلم دوباره به فرانسه رفت و سومین همکاری خود با ژونه را هم با موفقیت انجام داد. در سال ۱۹۹۹ اولین همکاری خود با [[رومن پولانسکی (۱۹۳۳)\|رومن پولانسکی]]<ref>Roman Polanski</ref> را در فیلم دروازه‌ی نهم<ref>Ninth gate</ref> تجربه کرد. در سال ۲۰۰۲ اتاق وحشت<ref>''Panic Room''</ref> را برای فینچر فیلم‌برداری کرد. خنجی در سال ۲۰۰۳ اولین بار با [[وودی آلن]]<ref>Woody Allen</ref> کار کرد و فیلم‌برداری هر چیز دیگر<ref>''Anything Else''</ref> را به عهده گرفت؛ همکاری‌ای که ادامه‌دار شد. وی بعدها چند فیلم دیگر وودی آلن را هم فیلم‌برداری کرد. خنجی در ۲۰۱۶ فیلم شهر گمشده‌ی زی<ref>The Lost City of Z</ref> را برای جیمز گری<ref>James Gray</ref> فیلم‌برداری کرد. آخرین کار‌های او یکی از ساخته‌های بونگ جو-هو<ref>Bong Joon-ho</ref> (کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس شهیر کره‌ای) است که اُکجا<ref>''Okja''</ref> نام دارد و دیگری جواهرات تراش‌نخورده<ref>Uncut Gems</ref> به کارگردانی برادران سفدی.