کارگاه نمایش: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>یکی از نتایج برگزاری [[جشن هنر شیراز]] تشکیل «کارگاه نمایش» بود، که در ۱۳۴۸ش با هدف «کمک به نویسندگان، بازیگران، کارگردان‌ها، طراحان صحنه و برای خودآزمایی و تجربه‌هایی به دور از محدودیت‌های متداول حرفۀ نمایش» آغاز به‌ کار کرد. [[بیژن صفاری]] به‌سمت دبیر شورا و [[آربی آوانسیان]]، [[عباس نعلبندیان]] و ایرج انور اعضای شورای کارگاه نمایش بودند که به امور مدیریتی و اجرایی این کارگاه می‌پرداختند، و [[فریدون رهنما]] و [[خجسته کیا|خجسته ‌کیا]] از یاری‌دهندگان آنان بودند. هدف متولیان این کارگاه، فراهم‌ آوردن امکاناتی برای گروه‌های نمایشیِ جوان و تازه‌کار بود تا دیدگاه‌های نمایشی خود را بر روی صحنه تجربه کنند. [[پرویز پورحسینی (تهران ۱۳۲۰ش)|پرویز پورحسینی]]، شهرو خردمند، [[شمسی فضل اللهی|شمسی فضل‌الهی]]، سهیل سوزنی، [[بیژن مفید]]، مریم خلوتی، و [[اسماعیل خلج]] از هنرمندانی بودند که با «کارگاه نمایش» همکاری می‌کردند. ازجمله اجراهای این کارگاه، نمایش‌های'' اُدیپ شاه'' اثر [[سوفوکلس|سوفوکل]]، ''پژوهشی ژرف و سترگ و نو...'' از عباس نعلبندیان، ''ویس و رامین'' از مهین تجدد،'' بکت ۵'' نوشتۀ [[سامویل بکت|ساموئل بکت]]، ''پرومته'' ''در بند'' اثر استیل، ''پاتوغ''، ''گلدونه خانم'' هردو از اسماعیل خلج، و ''هذا حبیب‌الله...'' از نعلبندیان، درخور ذکرند.  </p>