ابن بکوس: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
ابن بکوس Ebn-e Bakoos | ابن بکوس Ebn-e Bakoos | ||
(نام کامل: ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری) از طبیبان و مترجمان سدهی چهارم هجری در بغداد. معاصر [[حنین بن اسحاق]] و از جمله کسانی بود که حنین ترجمههای آنها را اصلاح میکرد. | (نام کامل: ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری) از طبیبان و مترجمان سدهی چهارم هجری در [[بغداد]]. معاصر [[حنین بن اسحاق]] و از جمله کسانی بود که حنین ترجمههای آنها را اصلاح میکرد. | ||
کلمهی بکوس که آن را بکس و بکش نیز ضبط کردهاند باید معرب کلمهی بکوس | کلمهی بکوس که آن را بکس و بکش نیز ضبط کردهاند باید معرب کلمهی بکوس یا [[باکوس]]<ref>Bacchus</ref> (ربالنوع شراب و یکی از خدایان معروف [[یونان باستان]]) باشد. [[ابن ابی اصیبعه، احمد (دمشق ۵۹۵ ـ ۶۶۸ق)|ابن ابی اصیبعه]] [[عیون الانباء فی طبقات الاطباء|عیون الانباء]] میگوید که وی در علم طب ماهر و از مشایخ اطبای بغداد بود و با آن که کور شد از اشتغال به حرفهی طب دست برنداشت و در بیمارستان عضدی تدریس میکرد. او را کتابهایی در طب است، از قبیل ''کناش'' (معروف به ''کناش کبیر'') و کتاب ''قرابادین ملحق به کناش'' (معروف به ''کناش صغیر'')، مقالهای در باب [[آبله]]، رسالهای در تشریح و درمان [[چشم]]، رسالهای در بیماری [[پوست]]، کتابی دربارهی رؤیا و رسالاتی در باب آبهای معدنی و درمان سموم. | ||
ابن بکوس زبان سریانی و عربی نیکو میدانسته و یکی از بیستوچهار طبیب است که [[عضدالدوله دیلمی]] در سال 368ق به خدمت بیمارستان عضدی گماشت. پسر ابراهیم، یعنی ابوالحسن علی، نیز در طب و نقل کتب مردی مشهور و مطلع بود و کتب بسیاری به عربی نگاشته است. ابراهیم بن بکوس را غیر از کتب طب و ترجمههای طبی، نقلهایی از قبیل ترجمه و اصلاح ''سوفسطیقا'' و کتاب ''الکون و الفساد'' [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و کتاب ''الحس و المحسوس و اسباب النبات'' [[تیوفراستوس|تئوفراستوس]] نیز بود. دربارهی احوال ابن بکوس و پسرش آنچه در کتب آمده غالبا به صورت اختلاط است و به همین دلیل، گرفتاری به کوری را هم در شرح احوال پدر نوشتهاند و هم برای پسر؛ همچنین تدریس در بیمارستان عضدی را. | ابن بکوس زبان [[سریانی]] و [[عربی، زبان|عربی]] نیکو میدانسته و یکی از بیستوچهار طبیب است که [[عضدالدوله دیلمی]] در سال 368ق به خدمت بیمارستان عضدی گماشت. پسر ابراهیم، یعنی ابوالحسن علی، نیز در طب و نقل کتب مردی مشهور و مطلع بود و کتب بسیاری به عربی نگاشته است. ابراهیم بن بکوس را غیر از کتب طب و ترجمههای طبی، نقلهایی از قبیل ترجمه و اصلاح ''سوفسطیقا'' و کتاب ''الکون و الفساد'' [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و کتاب ''الحس و المحسوس و اسباب النبات'' [[تیوفراستوس|تئوفراستوس]] نیز بود. دربارهی احوال ابن بکوس و پسرش آنچه در کتب آمده غالبا به صورت اختلاط است و به همین دلیل، گرفتاری به کوری را هم در شرح احوال پدر نوشتهاند و هم برای پسر؛ همچنین تدریس در بیمارستان عضدی را. | ||
ابن ابی اصیبعه برای ابوالحسن بن علی پسری به نام عیسی ذکر کرده که شاگرد [[ناتلی، ابراهیم بن حسین (ناتل، قرن ۴ق)|ابوعبدالله ناتلی]] بوده و بنابراین در قرون 4 و 5ق میزیسته است. | ابن ابی اصیبعه برای ابوالحسن بن علی پسری به نام عیسی ذکر کرده که شاگرد [[ناتلی، ابراهیم بن حسین (ناتل، قرن ۴ق)|ابوعبدالله ناتلی]] بوده و بنابراین در قرون 4 و 5ق میزیسته است. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۹
| ابن بکوس | |
|---|---|
| محل زندگی | بغداد |
| شغل و تخصص اصلی | پزشک |
| شغل و تخصص های دیگر | مترجم |
| دوره | سدۀ 4ق |
| نام اصلی | ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری |
| آثار |
کتاب کناش (معروف به کناش کبیر) و کتاب قرابادین ملحق به کناش (معروف به کناش صغیر) ترجمه و اصلاح سوفسطیقا و کتاب الکون و الفساد ارسطو و کتاب الحس و المحسوس و اسباب النبات تئوفراستوس |
| گروه مقاله | پزشکی |
ابن بکوس Ebn-e Bakoos
(نام کامل: ابواسحاق ابراهیم بن بکوس العشاری) از طبیبان و مترجمان سدهی چهارم هجری در بغداد. معاصر حنین بن اسحاق و از جمله کسانی بود که حنین ترجمههای آنها را اصلاح میکرد.
کلمهی بکوس که آن را بکس و بکش نیز ضبط کردهاند باید معرب کلمهی بکوس یا باکوس[۱] (ربالنوع شراب و یکی از خدایان معروف یونان باستان) باشد. ابن ابی اصیبعه عیون الانباء میگوید که وی در علم طب ماهر و از مشایخ اطبای بغداد بود و با آن که کور شد از اشتغال به حرفهی طب دست برنداشت و در بیمارستان عضدی تدریس میکرد. او را کتابهایی در طب است، از قبیل کناش (معروف به کناش کبیر) و کتاب قرابادین ملحق به کناش (معروف به کناش صغیر)، مقالهای در باب آبله، رسالهای در تشریح و درمان چشم، رسالهای در بیماری پوست، کتابی دربارهی رؤیا و رسالاتی در باب آبهای معدنی و درمان سموم.
ابن بکوس زبان سریانی و عربی نیکو میدانسته و یکی از بیستوچهار طبیب است که عضدالدوله دیلمی در سال 368ق به خدمت بیمارستان عضدی گماشت. پسر ابراهیم، یعنی ابوالحسن علی، نیز در طب و نقل کتب مردی مشهور و مطلع بود و کتب بسیاری به عربی نگاشته است. ابراهیم بن بکوس را غیر از کتب طب و ترجمههای طبی، نقلهایی از قبیل ترجمه و اصلاح سوفسطیقا و کتاب الکون و الفساد ارسطو و کتاب الحس و المحسوس و اسباب النبات تئوفراستوس نیز بود. دربارهی احوال ابن بکوس و پسرش آنچه در کتب آمده غالبا به صورت اختلاط است و به همین دلیل، گرفتاری به کوری را هم در شرح احوال پدر نوشتهاند و هم برای پسر؛ همچنین تدریس در بیمارستان عضدی را.
ابن ابی اصیبعه برای ابوالحسن بن علی پسری به نام عیسی ذکر کرده که شاگرد ابوعبدالله ناتلی بوده و بنابراین در قرون 4 و 5ق میزیسته است.
منابع:
- تاریخ الحکما، ص 28
- لغتنامه دهخدا، مدخل ابراهیم بن بکوس
- الفهرست، صص 349 و 351 و 353
- عیون الانباء فی طبقات الاطبا، صص 188، 205، 236، 240، 244، 32
- ↑ Bacchus