جانکارلو جیانینی: تفاوت میان نسخه‌ها

بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو زفیر لی|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی چاپلین|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[لوکینو ویسکونتی|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است. وی سابقۀ کارگردانی فیلم سینمایی را نیز در کارنامه‌اش دارد.