پیرو دی کوزیمو (ح ۱۴۶۲م ـ ح ۱۵۲۱): تفاوت میان نسخه‌ها

نقاش غیرعادیِ (اگر نه روان‌پریش) فلورانسی<ref>Florentine </ref>. علاوه‌بر پرده‌های دینی، نقاشی‌های بدیعی از موضوع‌های اساطیری، اغلب فون‌<ref>faun </ref>ها و قنطورس‌<ref>centaur</ref>ها، کشید؛ ''آتش جنگل''<ref>''Forest Fire'' </ref> (ح ۱۵۰۵م؛ موزۀ اشمولین<ref>Ashmolean Museum </ref>، [[آکسفورد]]) از آن جمله است. دی کوزیمو پسر [[مدیچی، لورنتسو د (۱۴۴۹ـ۱۴۹۲م)|لورنتسو دِ مدیچی]]<ref>Lorenzo de Medici</ref>، و شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)|کوزیمو روسّلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بود، و نام کوچک او را روی خود گذاشت. اگرچه از [[سینیورلی، لوکا (ح ۱۴۵۰م ـ۱۵۲۳)|سینیورلّی]]<ref>Signorelli </ref> و [[داوینچی، لئوناردو|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر گرفت، تخّیلی شخصی و دمدمی داشت که به تصویرهایش از ساتیر<ref>satyr </ref>ها و قنطورس‌های افسانه‌های کهن، شوروحال می‌بخشید. تخیّل خلاق او در تصاویر حیوانات مختلفِ آثارش نیز تجلّی یافته است. در نقاشی ''پرسئوس و آندرومدا''<ref>''Perseus and Andromeda'' </ref> (ح ۱۵۱۰ـ۱۵۱۵م؛ موزۀ اوفیتسی<ref>Uffizi </ref>، [[فلورانس]]<ref>Florence</ref>)، اژدهایی خیالی را به‌تصویر می‌کشد؛ در اثر اسطوره‌ای دیگرش با نام ''مرگ پروکریس''<ref>''The Death of Procris'' </ref> (ح ۱۵۰۰م؛ [[نگارخانه ملی لندن|نگارخانۀ ملی لندن]]<ref>National Gallery, London </ref>)، همچون کار نقاش معاصرش [[بوتیچلی، ساندرو (۱۴۴۵م ـ۱۵۱۰)|بوتیچلی]]<ref>Botticelli</ref>، با رقت‌انگیزی ظریفی یک فون عجیب‌وغریب را به‌نمایش می‌گذارد. تک‌چهره‌هایی نیز با شخصیت‌پردازی قوی آفرید که نشان از کاریکاتورهای لئورناردو دارند. [[آندرآ دل سارتو]]<ref> Andrea del Sarto</ref> نزد او تعلیم دید.

<br/> <!--13236300-->

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]