لیائونینگ: تفاوت میان نسخه‌ها

لیائونینگ
لیائونینگ
نام فارسی	لیایونینگ
نام لاتین	Liaoning
کشور	چین
موقعیت	شمال شرقی چین
مرکز	شنیانگ
شهرهای مهم	آنشان، فوشون، لیایویانگ و دالیان
جمعیت	۴۱,۱۶۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
مساحت(کیلومتر مربع)	۱۵۱هزار
تولیدات و صنایع مهم	زغال سنگ، آهن، نمک، و نفت

دیداریویکی‌متن

نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۴

لیائونینگ (Liaoning)

استانی در شمال شرقی چین، با ۱۵۱هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۴۱,۱۶۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شرق به جیلین^[۱]، از جنوب شرقی به کرۀ شمالی، از جنوب به خلیج کره^[۲] و خلیج لیائودونگ^[۳]، از جنوب غربی به هبی^[۴]، و از شمال غربی به مغولستان داخلی^[۵] محدود است. مرکزش شنیانگ^[۶] است و سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از آنشان^[۷]، فوشون^[۸]، لیائویانگ^[۹]، و دالیان^[۱۰] (بندر). استان مزبور جلگۀ دونگبی^[۱۱] (جلگۀ منچوری^[۱۲]) و علفزارهای فلات مغولستان^[۱۳] را دربر دارد و از صنعتی‌ترین مناطق چین به‌شمار می‌رود، صنایع و تولیدات آن شامل زغال‌سنگ، آهن، نمک، و نفت است. ژاپن بین ۱۹۰۵ و ۱۹۴۵ شهر را توسعه داد و این رشد شبه‌جزیرۀ لیائودونگ^[۱۴] را نیز دربرگرفت ـ که بندرهای آن به تصرف روس‌ها درآمده بودند. لیائونینگ دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. گرم‌ترین بخش این استان در ساحل جنوبی آن قرار دارد. تقریباً دوسوم ریزش‌جوی^[۱۵] سالانۀ لیائونینگ در تابستان صورت می‌گیرد؛ میانگین آن بین ۱۲۰۰ میلی‌متر در شبه‌جزیرۀ لیائودونگ و ۴۰۰ میلی‌متر در غرب استان متغیّر است.

↑ Jilin
↑ Korea Bay
↑ Gulf of Liaodong
↑ Hebei
↑ Inner Mongolia
↑ Shenyang
↑ Anshan
↑ Fushun
↑ Liaoyang
↑ Dalian
↑ Dongbei Plain
↑ Manchurian Plain
↑ Mongolian Plateau
↑ Liaodong Peninsula
↑ precipitation

[1] Jilin

[2] Korea Bay

[3] Gulf of Liaodong

[4] Hebei

[5] Inner Mongolia

[6] Shenyang

[7] Anshan

[8] Fushun

[9] Liaoyang

[10] Dalian

[11] Dongbei Plain

[12] Manchurian Plain

[13] Mongolian Plateau

[14] Liaodong Peninsula

[15] recipitation

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

@@ خط ۱۳: / خط ۱۳: @@
 |مساحت(کیلومتر مربع)=۱۵۱هزار
 |تولیدات و صنایع مهم=زغال سنگ، آهن، نمک، و نفت
-}}استانی در شمال شرقی چین، با ۱۵۱هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۴۱,۱۶۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شرق به جیلین<ref>Jilin
+}}استانی در شمال شرقی [[چین]]، با ۱۵۱هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۴۱,۱۶۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). از شرق به [[جیلین، شهر|جیلین]]<ref>Jilin
-</ref>، از جنوب شرقی به کرۀ شمالی، از جنوب به خلیج کره<ref>Korea Bay </ref> و خلیج لیائودونگ<ref>Gulf of Liaodong </ref>، از جنوب غربی به هبی<ref>Hebei </ref>، و از شمال غربی به مغولستان داخلی<ref>Inner Mongolia </ref> محدود است. مرکزش شنیانگ<ref>Shenyang </ref> است و سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از آنشان<ref>Anshan </ref>، فوشون<ref>Fushun </ref>، لیائویانگ<ref>Liaoyang </ref>، و دالیان<ref>Dalian </ref> (بندر). استان مزبور جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain </ref> (جلگۀ منچوری<ref>Manchurian Plain </ref>) و علفزارهای فلات مغولستان<ref>Mongolian Plateau</ref> را دربر دارد و از صنعتی‌ترین مناطق چین به‌شمار می‌رود، صنایع و تولیدات آن شامل زغال‌سنگ، آهن، نمک، و نفت است. ژاپن بین ۱۹۰۵ و ۱۹۴۵ شهر را توسعه داد و این رشد شبه‌جزیرۀ لیائودونگ<ref> Liaodong Peninsula</ref> را نیز دربرگرفت ـ که بندرهای آن به تصرف روس‌ها درآمده بودند.
+</ref>، از جنوب شرقی به [[کره شمالی|کرۀ شمالی]]، از جنوب به خلیج کره<ref>Korea Bay </ref> و خلیج لیائودونگ<ref>Gulf of Liaodong </ref>، از جنوب غربی به [[هبی]]<ref>Hebei </ref>، و از شمال غربی به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia </ref> محدود است. مرکزش [[شنیانگ]]<ref>Shenyang </ref> است و سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[آنشان]]<ref>Anshan </ref>، [[فوشون]]<ref>Fushun </ref>، [[لیائویانگ]]<ref>Liaoyang </ref>، و [[دالیان]]<ref>Dalian </ref> (بندر). استان مزبور جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain </ref> (جلگۀ منچوری<ref>Manchurian Plain </ref>) و علفزارهای فلات مغولستان<ref>Mongolian Plateau</ref> را دربر دارد و از صنعتی‌ترین مناطق چین به‌شمار می‌رود، صنایع و تولیدات آن شامل [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[آهن]]، [[نمک]]، و [[نفت]] است. [[ژاپن]] بین ۱۹۰۵ و ۱۹۴۵ شهر را توسعه داد و این رشد شبه‌جزیرۀ [[لیائودونگ]]<ref> Liaodong Peninsula</ref> را نیز دربرگرفت ـ که بندرهای آن به تصرف روس‌ها درآمده بودند. لیائونینگ دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. گرم‌ترین بخش این استان در ساحل جنوبی آن قرار دارد. تقریباً دوسوم ریزش‌جوی<ref> precipitation</ref> سالانۀ لیائونینگ در تابستان صورت می‌گیرد؛ میانگین آن بین ۱۲۰۰ میلی‌متر در شبه‌جزیرۀ لیائودونگ و ۴۰۰ میلی‌متر در غرب استان متغیّر است.
-'''آب و هوا'''. لیائونینگ دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. گرم‌ترین بخش این استان در ساحل جنوبی آن قرار دارد. تقریباً دوسوم ریزش‌جوی<ref> precipitation</ref> سالانۀ لیائونینگ در تابستان صورت می‌گیرد؛ میانگین آن بین ۱۲۰۰ میلی‌متر در شبه‌جزیرۀ لیائودونگ و ۴۰۰ میلی‌متر در غرب استان متغیّر است.
 &nbsp;