جیببرها به بهشت نمیروند (فیلم): تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
جیببرها به بهشت نمیروند (فیلم) Pickpockets don't go to heaven (movie) | جیببرها به بهشت نمیروند (فیلم) Pickpockets don't go to heaven (movie) | ||
[[پرونده:2042166441-2.jpg|بندانگشتی|پوستر فیلم]] | [[پرونده:2042166441-2.jpg|بندانگشتی|پوستر فیلم]] | ||
فیلم بلند سینمایی به کارگردانی [[داودی، ابوالحسن | فیلم بلند سینمایی به کارگردانی [[داودی، ابوالحسن|ابوالحسن داوودی]] در گونۀ کمدی، تولید سال 1370ش. ''جیببرها به بهشت نمیروند'' در بخش مسابقۀ سینمای ایران [[دهمین دوره جشنواره فیلم فجر]] حضور داشته است. | ||
اگرچه دهۀ 1370ش دهۀ ساخت چند کمدی موفق و مهم تاریخ سینمای ایران است و کارگردانان مطرحی چون [[میرباقری، داود|داوود میرباقری]] ([[آدم برفی (فیلم)|آدمبرفی]])، [[تبریزی، کمال|کمال تبریزی]] ([[لیلی با من است]])، [[هنرمند، محمدرضا (تهران ۱۳۳۲ش)|محمدرضا هنرمند]] ([[مرد عوضی (فیلم)|مرد عوضی]]) و [[یدالله صمدی]] (''آپارتمان شمارۀ 13'' و ''دونفر و نصفی'') آثار پرفروشی را در این دهه تولید کردند و به نمایش عموم گذاشتند، اما نباید فراموش کرد که آغاز این توجه عمدۀ کارگردانان ایرانی به ساخت طنزهای پرمحتوا و قدرتمند با فیلم پرفروش داوودی بوده است؛ البته وی با فاصلۀ یک فیلم، طی سالهای 1372 و 1373ش با ساخت دو کمدی ناموفق [[من زمین را دوست دارم (فیلم)|من زمین را دوست دارم]] و [[بوی خوش زندگی (فیلم ۱۳۷۳ش)|بوی خوش زندگی]] نشان داد که ساخت اثری که به صورت توأمان مورد قبول منتقدان و مخاطبان قرار گیرد شرایطی نیاز دارد که همیشه فراهم نمیشود. | اگرچه دهۀ 1370ش دهۀ ساخت چند کمدی موفق و مهم تاریخ سینمای ایران است و کارگردانان مطرحی چون [[میرباقری، داود|داوود میرباقری]] ([[آدم برفی (فیلم)|آدمبرفی]])، [[تبریزی، کمال|کمال تبریزی]] ([[لیلی با من است]])، [[هنرمند، محمدرضا (تهران ۱۳۳۲ش)|محمدرضا هنرمند]] ([[مرد عوضی (فیلم)|مرد عوضی]]) و [[یدالله صمدی]] (''آپارتمان شمارۀ 13'' و ''دونفر و نصفی'') آثار پرفروشی را در این دهه تولید کردند و به نمایش عموم گذاشتند، اما نباید فراموش کرد که آغاز این توجه عمدۀ کارگردانان ایرانی به ساخت طنزهای پرمحتوا و قدرتمند با فیلم پرفروش داوودی بوده است؛ البته وی با فاصلۀ یک فیلم، طی سالهای 1372 و 1373ش با ساخت دو کمدی ناموفق [[من زمین را دوست دارم (فیلم)|من زمین را دوست دارم]] و [[بوی خوش زندگی (فیلم ۱۳۷۳ش)|بوی خوش زندگی]] نشان داد که ساخت اثری که به صورت توأمان مورد قبول منتقدان و مخاطبان قرار گیرد شرایطی نیاز دارد که همیشه فراهم نمیشود. | ||
نسخهٔ ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۳
جیببرها به بهشت نمیروند (فیلم) Pickpockets don't go to heaven (movie)

فیلم بلند سینمایی به کارگردانی ابوالحسن داوودی در گونۀ کمدی، تولید سال 1370ش. جیببرها به بهشت نمیروند در بخش مسابقۀ سینمای ایران دهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشته است.
اگرچه دهۀ 1370ش دهۀ ساخت چند کمدی موفق و مهم تاریخ سینمای ایران است و کارگردانان مطرحی چون داوود میرباقری (آدمبرفی)، کمال تبریزی (لیلی با من است)، محمدرضا هنرمند (مرد عوضی) و یدالله صمدی (آپارتمان شمارۀ 13 و دونفر و نصفی) آثار پرفروشی را در این دهه تولید کردند و به نمایش عموم گذاشتند، اما نباید فراموش کرد که آغاز این توجه عمدۀ کارگردانان ایرانی به ساخت طنزهای پرمحتوا و قدرتمند با فیلم پرفروش داوودی بوده است؛ البته وی با فاصلۀ یک فیلم، طی سالهای 1372 و 1373ش با ساخت دو کمدی ناموفق من زمین را دوست دارم و بوی خوش زندگی نشان داد که ساخت اثری که به صورت توأمان مورد قبول منتقدان و مخاطبان قرار گیرد شرایطی نیاز دارد که همیشه فراهم نمیشود.
زمان فیلم: 94دقیقه
خلاصۀ داستان
دلشاد دستفروش دورهگردی است که به خاطر مشکلات مالی و اجارهخانۀ عقبافتادهاش ناچار میشود راههای جدیدی را برای به دست آوردن پول بیازماید. اما همۀ راهها به روی او بسته میماند. تنها راهی غیرمعمول او را وسوسه میکند. سرانجام او در برابر بزرگترین و غیرمعمولترین واقعۀ زندگیاش قرار میگیرد. واقعهای مرگبار که ظاهراً تنها عشق توان مقابله با آن را دارد.
برخی از بازیگران و عوامل تولید
نویسنده: محمود سمیعی
تهیهکنندگان: علیمحمد سعدالدین، محمود سمیعی و ابوالحسن داوودی
تدوینگر: حسن حسندوست
فیلمبردار: مهرداد فخیمی
طراح چهرهپردازی: جلالالدین معیریان
طراح صحنه و لباس: نگار جاودان
آهنگساز: ناصر چشم آذر
صدابرداران: یدالله نجفی، محمود سماکباشی و سید هاشم موسوی
صداگذار: حسن حسندوست
جلوههای ویژه: اصغر پورهاجریان
بازیگران: علیرضا خمسه؛ آتنه فقیهنصیری؛ حمیده خیرآبادی؛ غلامحسین لطفی؛ حسین محباهری؛ محمود بهرامی؛ آتش تقیپور؛ روحالله مفیدی؛ شروین شاهمحمدلو؛ حمیدرضا شفیعزاده