مک انرو، جان پاتریک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
مَکاِنرو، جان پاتریک (۱۹۵۹م - )(McEnroe, John Patrick)<br /> | مَکاِنرو، جان پاتریک (۱۹۵۹م - )(McEnroe, John Patrick)<br /> | ||
تنیسباز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰م حاکم بر بازیهای مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون<ref>Wimbledon </ref> در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴م و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱م و بار دیگر در ۱۹۸۴م شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم<ref>Grand Slam</ref> شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ<ref>Peter Fleming</ref> بود. پس از تام گالیکسون<ref>Tom Gullikson</ref> در سپتامبر ۱۹۹۹م کاپیتان تیم جام دیویس<ref>Davis Cup</ref> امریکا شد. پس از کنارهگیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجهاش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهمترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید<ref>Grand Prix Masters</ref> در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م. | تنیسباز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰م حاکم بر بازیهای مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون<ref>Wimbledon </ref> در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴م و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱م و بار دیگر در ۱۹۸۴م شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم<ref>Grand Slam</ref> شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ<ref>Peter Fleming</ref> بود. پس از تام گالیکسون<ref>Tom Gullikson</ref> در سپتامبر ۱۹۹۹م کاپیتان تیم جام دیویس<ref>Davis Cup</ref> امریکا شد. پس از کنارهگیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجهاش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهمترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد [[فرانسه]] در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید<ref>Grand Prix Masters</ref> در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م. | ||
| | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۷
| جان پاتریک مَکاِنرو John Patrick McEnroe | |
|---|---|
| زادروز |
۱۹۵۹م |
| ملیت | امریکایی |
| گروه مقاله | ورزش |
| رشته | تنیس |
| جوایز و افتخارات | قهرمانی دونفره ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفره تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفره مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزه بزرگ اساتید در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفره این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م |
مَکاِنرو، جان پاتریک (۱۹۵۹م - )(McEnroe, John Patrick)
تنیسباز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰م حاکم بر بازیهای مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون[۱] در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴م و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد امریکا از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱م و بار دیگر در ۱۹۸۴م شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم[۲] شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ[۳] بود. پس از تام گالیکسون[۴] در سپتامبر ۱۹۹۹م کاپیتان تیم جام دیویس[۵] امریکا شد. پس از کنارهگیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجهاش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهمترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید[۶] در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م.